ฟู่กัว กว้ากกัว โกว้ากกัว คุนกัว — คุณติดอยู่ขั้นไหน? คนโบราณใช้แค่ 3 ขั้นตอนก็รู้

สองบทความก่อนหน้านี้เราพูดถึงสองเรื่อง —

หยินหยางคือการสลับ ไม่ใช่การตรงข้าม (#1) การสลับมีจังหวะซ่อนอยู่ใน 12 กัว (#2)

แต่หลังจากอ่านจบ ก็มีคนถามคำถามเดียวกันว่า

"รู้หลักการแล้ว แต่จะใช้ยังไง?"

วันนี้ 5 นาที ให้คำตอบคุณ

เมื่อเข้าใจจังหวะแล้ว ขั้นต่อไปคือดูว่า: คุณติดอยู่ขั้นไหน

วิธีการวินิจฉัยที่คนโบราณทิ้งไว้มีแค่สามขั้นตอน —

กำหนดระยะ ดูความไม่สมดุล หยินหยางมาก่อนธาตุทั้งห้า

เมื่อสามขั้นตอนนี้ติดอยู่ในหัวคุณ ต่อไปคุณดูกัวอะไร ดูฮวงจุ้ยอะไร ดูสถานการณ์อะไร ก็จะไม่สับสน

ขอพูดให้ชัดก่อน: นี่คือเครื่องมือ ไม่ใช่เรื่องลี้ลับ

ขอพูดไว้ก่อน —

หยินหยาง ไม่ใช่สิ่งที่ต้องเข้าใจด้วยญาณ แต่เป็นสิ่งที่ต้องใช้

มันไม่เกี่ยวกับ "นั่งสมาธิ เกิดแสงสว่าง" มันเหมือนการจับชีพจรของแพทย์แผนจีน การฟังเสียงหัวใจของแพทย์แผนตะวันตก เป็นกระบวนการวินิจฉัยที่ทำซ้ำได้: หาอาการ กำหนดระยะ ให้แนวทาง

บทความที่ 2 ผมให้แผนที่ 12 กัวข่าวสารแก่คุณแล้ว แผนที่เองไม่สามารถพาคุณกลับบ้านได้ — คุณต้องรู้วิธีอ่านแผนที่นี้

บทความนี้คือคู่มืออ่านแผนที่

สามขั้นตอนตายตัว:

ขั้นแรก — ตอนนี้คุณอยู่ในระยะที่หยางเติบโต หรือระยะที่หยินเติบโต?

ขั้นที่สอง — ในระยะนี้ โครงสร้างของคุณเสียสมดุลหรือไม่?

ขั้นที่สาม — เมื่อกำหนดหยินหยางแล้ว ค่อยดูธาตุทั้งห้า ห้ามทำกลับกันเด็ดขาด

ต่อไปจะอธิบายทีละขั้น

ขั้นแรก: กำหนดระยะก่อน แล้วค่อยดูดีร้าย

《อรรถกถาภาคผนวก ภาคล่าง บทที่ 1》 มีประโยคหนึ่ง เป็นหลักของขั้นนี้:

การเปลี่ยนแปลงและปรับตัว คือการตามกาลเวลา

ที่เรียกว่า "กาลเวลา"? เมื่อนำมาสู่คนและเหตุการณ์ ก็คือคุณอยู่ในช่วงไหนของจังหวะหยินหยาง

แผนที่เต็ม 12 กัวข่าวสารในบทความที่ 2 คุณไม่ต้องจำทั้งหมด แค่จำห้าจุดสำคัญนี้ไว้ในหัวก็พอ:

หยุดก่อน จับคู่ตัวเอง —

เรื่องที่คุณทุ่มเทพลังงานมากที่สุดตอนนี้ อยู่ในช่องไหน?

ถ้าตอบไม่ได้ อย่าอ่านต่อ ขั้นแรกไม่มั่นคง สองขั้นหลังล้วนไร้ค่า

สังเกตสิ่งหนึ่ง: การกำหนดระยะไม่เท่ากับการตัดสินดีร้าย คุนกัวไม่ใช่แย่ ฟู่กัวไม่ใช่ดี แต่ละช่องมีสิ่งที่ควรทำ ถ้าทำถูกคือดี ทำผิดคือร้าย

กำหนดระยะ ดูความไม่สมดุล หยินหยางมาก่อนธาตุทั้งห้า — นี่คือวิธีการวินิจฉัยที่คนโบราณใช้มาสามพันปี

ขั้นที่สอง: ดูว่าโครงสร้างปัจจุบันของคุณเสียสมดุลหรือไม่

เมื่อกำหนดระยะแล้ว ขั้นต่อไปดู "โครงสร้าง" ในระยะนี้ —

สัดส่วนของหยินและหยาง ถูกต้องหรือไม่

คำพยากรณ์ของ《เฉียนกัว·เก้าสูงสุด》 สี่คำ:

มังกรทะเยอทะยาน ภายหลังเสียใจ

《อรรถกถาภาคผนวก》ให้นิยามคำว่า "ทะเยอทะยาน" — "รู้จักก้าวหน้า แต่ไม่รู้จักถอย รู้จักอยู่ แต่ไม่รู้จักดับ รู้จักได้ แต่ไม่รู้จักเสีย" รู้แต่จะเดินหน้า ไม่รู้จักหันกลับ รู้แต่จะยึดครอง ไม่รู้จักปล่อยวาง

ความไม่สมดุลมีเพียงสองรูปแบบ —

แบบหนึ่งคือหยางสูงสุดไม่ยอมถอย: ตอนที่ควรเบรก กลับเหยียบคันเร่งต่อไป

อีกแบบคือหยินสูงสุดไม่ยอมก้าว: ตอนที่ควรลงมือ กลับเงียบต่อไป

ความไม่สมดุลไม่ใช่ความผิด แต่คือการไม่เปลี่ยนตามเวลา

กลับมาที่ตัวคุณ สัญญาณของความไม่สมดุลนั้นชัดเจนมาก ตรวจสอบสี่ข้อด้านล่าง ดูว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาคุณ —

□ เคลื่อนไหวตลอด ไม่มีหยุด: โปรเจกต์สามอย่างพร้อมกัน อีเมลไม่ขาด สุดสัปดาห์ยังตอบไลน์

□ ขยายตัวตลอด ไม่มีการหด: เพิ่มธุรกิจใหม่ เพิ่มความสัมพันธ์ใหม่ เพิ่มคำมั่นสัญญาใหม่ ไม่มีการทบทวนหรือตัดทิ้ง

□ แสดงออกตลอด ไม่มีการซึมซับ: โพสต์ใน朋友圈เยอะ อ่านหนังสือแทบเป็นศูนย์ ป้อนข้อมูลน้อยกว่าผลผลิตมาก

□ ถอยตลอด ไม่มีการรุก: โอกาสดีมาแล้วบอก "ยังไม่ถึงเวลา" โปรเจกต์ใหม่ถามสามครั้งยังไม่เริ่ม

ถ้า勾สองข้อขึ้นไป — ความไม่สมดุลกำลังเกิดขึ้น สองข้อแรกคือหยางสูงสุด สองข้อหลังคือหยินสูงสุด

ขั้นที่สาม: หยินหยาง มาก่อนธาตุทั้งห้าเสมอ

ขั้นนี้สำคัญที่สุดในบทความทั้งหมด — และเป็นขั้นที่ 90% ของคนเรียนอี้จิงเรียนมาหลายปียังไม่กลับแนว

หยินหยางมาก่อนธาตุทั้งห้า — ถ้าไม่ดูก่อนว่าคุณอยู่ในระยะหยางสูงสุดหรือหยินสูงสุด ธาตุทั้งห้าพูดอะไรก็ไร้ประโยชน์

《อรรถกถาภาคผนวก ภาคบน บทที่ 11》 มีประโยคที่ถูกอ้างอิงมาหลายพันปี:

อี้มีไท่จี๋ ไท่จี๋ให้กำเนิดสองขั้ว สองขั้วให้กำเนิดสี่ทิศ สี่ทิศให้กำเนิดแปดกัว

สังเกตลำดับ —

ไท่จี๋ → หยินหยาง → สี่ทิศ → แปดกัว

ธาตุทั้งห้าอยู่นอกลำดับนี้ มันคือรูปแบบการทำงานหลังจากหยินหยางขยายตัว เป็นชั้นที่สองของการวินิจฉัย ไม่ใช่ชั้นแรก

แต่หลายคนเรียนอี้จิงเริ่มจากธาตุทั้งห้า — ขาดธาตุอะไร เติมอะไร ดูเหมือนเป็นระบบ แต่จริงๆ รากฐานบิดเบี้ยว

ยกตัวอย่างคุณจะเข้าใจทันที —

คนที่มีฮวงจุ้ย "ไฟแรง" เหมือนกัน

ในระยะหยางเติบโต ไฟแรงช่วยส่งเสริม — เรื่องดำเนินไปตามกระแส ยิ่งเผายิ่งแรง

ในระยะหยินสูงสุด ไฟแรงคือการสิ้นเปลือง — ภายนอกคึกคัก ภายในว่างเปล่า ยิ่งเผายิ่งอ่อน

ธาตุเดียวกัน อยู่ในระยะหยินหยางต่างกัน ผลดีร้ายตรงกันข้าม

ตะขอส่งต่อ — เพื่อนที่ชอบพูดว่า "ฉันขาดธาตุอะไร ต้องเติมอะไร" ส่งบทความนี้ให้เขา เขาไม่ใช่ไม่พยายาม แต่เขาเรียนลำดับผิด

ถ้าคุณข้ามหยินหยางไปจับธาตุทั้งห้า จะเกิดแบบนี้ —

"ฉันขาดธาตุน้ำ ดังนั้นต้องดื่มน้ำมากๆ ต้องใกล้ชิดน้ำ"

— นี่คือการเอาวิธีการทำงานมาเป็นกฎพื้นฐาน เหมือนหมอจีนจ่ายยาโดยไม่จับชีพจร จะถูกสักกี่ครั้ง?

สุดท้ายให้คำถามตรวจสอบตัวเอง —

เวลาคุณดูฮวงจุ้ย ดูกัว สิ่งแรกที่คุณมองคือธาตุทั้งห้าหรือไม่?

ถ้าใช่ ครั้งต่อไปลองกลับกัน — ดูระยะหยินหยางก่อน แล้วค่อยดูโครงสร้างธาตุทั้งห้า ภายในหนึ่งสัปดาห์คุณจะพบว่า กัวที่เคยอ่านไม่เข้าใจ หลายตัวจะเริ่มอ่านได้

《อรรถกถาภาคผนวก ภาคล่าง บทที่ 5》 เคยให้เกณฑ์ตัดสิน:

ผู้มีคุณธรรมเห็นสัญญาณแล้วลงมือ ไม่รอจนจบวัน

— เห็นเค้าลางก็ลงมือ ไม่รอจนสถานการณ์ชัดเจนสมบูรณ์

นี่คือความหมายทั้งหมดของวิธีการวินิจฉัยสามขั้นตอน: ให้คุณเห็นล่วงหน้า 3 วันก่อนที่เรื่องจะมาถึงตัว

กรณีศึกษาที่ชัดเจน: ทำไมถังเสวียนจงถึงไม่เบรก

สามขั้นตอนพูดจบแล้ว ให้กรณีศึกษาที่ชัดเจน — คนในประวัติศาสตร์ที่ทำสามขั้นตอนนี้ผิดทั้งหมด

เรื่องของถังเสวียนจง บทความที่ 1 ผมเล่าแล้วว่าเขาทำไมไม่เบรก วันนี้เปลี่ยนมุม — ความ "ทะเยอทะยาน" ของเขา ในประวัติศาสตร์มีสามเรื่องที่บันทึกไว้ชัดเจน:

หนึ่ง ละเลยราชกิจ — ในยุคเทียนเป่า มอบหมายกิจการบ้านเมืองทั้งหมดให้หลี่หลินฝู่ อัครมหาเสนาบดีที่ "ปากน้ำผึ้ง ใจมีด" ดำรงตำแหน่งเกือบ 19 ปี (736–752)

สอง ไว้ใจขุนนางอำนาจ — หลังจากหลี่หลินฝู่ ก็หยางกั๋วจง คนที่กล้าพูดในราชสำนักถูกกำจัดหมด

สาม ปล่อยให้อันลู่ซาน — ให้ขุนพลเผ่าเร่ร่อนถืออำนาจทหารสามเมืองพร้อมกัน ฟ่านหยาง หลูผิง เหอตง ไว้ใจไม่สงสัย

สามเรื่องนี้ดูทีละเรื่องไม่ทำให้อาณาจักรพินาศ แต่เสียที่มันเกิดขึ้นหลังจากจุดวิกฤตของกว้ากกัว — หยางเต็มจนล้นแล้ว เขายังเติมอีก

ไม่กำหนดระยะ (ผ่านกว้ากกัวแล้ว) ไม่ดูความไม่สมดุล (สามเรื่องล้วนหยางสูงสุดไม่ยอมถอย) ธาตุทั้งห้ายิ่งไม่ต้องพูดถึง — นี่คือผลของการทำวิธีการวินิจฉัยผิดทั้งหมด

ปี 755 อันลู่ซานยกทัพที่ฟ่านหยาง ถึงปี 763 สือซื่ออี้ผูกคอตาย กบฏอันลู่ซาน-สือซื่ออี้กินเวลากว่าเจ็ดปี ยุคไคหยวนรุ่งเรือง 42 ปี จบลงแบบนี้

《เฟิงกัว·อรรถกถาภาคผนวก》 เคยพูดไว้ก่อน:

ตะวันเที่ยงก็จะคล้อย พระจันทร์เต็มก็จะแหว่ง ฟ้าดินขึ้นลง ตามกาลเวลา

— ดวงอาทิตย์ถึงเที่ยงก็จะตก ดวงจันทร์เต็มดวงก็จะแหว่ง ฟ้าดินยังต้องขึ้นลงตามเวลา แล้วคนจะทำอะไรได้?

ถังเสวียนจงมีโหรหลวง มีหอดูดาว มีขุนนางที่เรียนอี้จิงเต็มราชสำนัก เขาไม่ได้ไม่เห็นกัว แต่เห็นแล้วไม่ทำขั้นต่อไป —

การเปลี่ยนจังหวะเป็นกัว เป็นเรื่องของฟ้า การใช้สามขั้นตอนดูจังหวะ เป็นเรื่องของคน

สรุปสามขั้นตอน ｜ ปิดบทหยินหยาง

บีบสามขั้นตอนวันนี้เป็นหนึ่งประโยค —

กำหนดระยะก่อน (คุณอยู่ในหยางเติบโตหรือหยินเติบโต) แล้วดูความไม่สมดุล (โครงสร้างถูกต้องหรือไม่) สุดท้ายค่อยดูธาตุทั้งห้า (จะเติมอะไรอย่างไร)

นี่คือวิธีการวินิจฉัยที่คนโบราณทิ้งไว้

ผมเรียนอี้จิงปีที่สิบ จึงใช้สามขั้นตอนนี้ได้คล่อง มองกลับไป才发现 แผนที่ของคนโบราณวาดคำตอบไว้แล้ว แต่ผมยืนผิดที่เอง — ช่วงแรกๆ คิดว่า "จำคาถาเพิ่มอีกสักบทก็จะเข้าใจ" ยิ่งจำยิ่งสับสน จนกระทั่งกลับลำดับ "หยินหยางมาก่อนธาตุทั้งห้า" กัวที่เคยอ่านไม่เข้าใจ สถานการณ์ที่เคยวินิจฉัยผิด ก็ค่อยๆ เข้าที่

บทหยินหยางจบลงที่นี่ อ่านสามบทต่อเนื่อง —

#1 หยินหยางคือการสลับ → #2 การสลับมีจังหวะ → #3 จังหวะสามารถวินิจฉัยได้

ส่งให้เพื่อนที่เรียนอี้จิงมาหลายปียังคงจมอยู่กับธาตุทั้งห้า — บทความนี้ช่วยประหยัดทางอ้อมหลายปีข้างหน้า

อย่าลืมกด "在看" เพื่อให้บทความต่อไปถึงคุณก่อน

预告ครั้งต่อไป

สัปดาห์หน้าเราจะเข้าสู่ ธาตุทั้งห้า #1 อย่างเป็นทางการ —

หลายคนคิดว่าธาตุทั้งห้าคือ "ทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน" ห้าสสาร จึงกังวล "ฉันขาดทอง ต้องใส่เครื่องประดับทอง"

ผิด

ธาตุทั้งห้าไม่ใช่ 5 สสาร แต่เป็น 5 รูปแบบการทำงาน

บทความหน้าจะอธิบายเรื่องนี้ให้ชัดเจน — ธาตุทั้งห้าพูดถึง "สิ่งต่างๆ เคลื่อนไหวอย่างไร" ไม่ใช่ "สิ่งของคืออะไร" เมื่อเข้าใจขั้นนี้ ธาตุทั้งห้าจึงจะใช้ได้จริง

ทุกวันอังคาร/พฤหัสบดี/อาทิตย์ เวลา 22:30 น. อัปเดตตรงเวลา

---