กำลังโหลด...
บทที่ 5 จาก 13
易筋经
ท่านี้เป็นการฝึกกายบริหาร (การบำรุงสุขภาพด้วยการเคลื่อนไหวร่างกายควบคู่กับการหายใจ) ท่ามือเดียวชูขึ้น สลับซ้ายขวา เริ่มจากการก้าวเท้าขวาไปข้างหน้าทางขวาเล็กน้อย เท้าทั้งสองข้างทำมุมเฉียงคล้ายตัวแปด (斜八字) ลำตัวหมุนไปทางซ้ายเล็กน้อย ขาขวาย่อเข่า ส้นเท้าขวายกขึ้น จุดศูนย์ถ่วงลดลง อยู่ในท่าก้าวเท้าเปล่า (ซวี่ปู้ - น้ำหนักตัวหลักอยู่ที่ขาหลัง ขาหน้าแตะพื้นเบา ๆ) มือขวาค่อย ๆ ชูขึ้นเหยียดตรงข้างลำตัว ฝ่ามืออยู่เหนือศีรษะในท่า "ครอบหัว" ศีรษะหันไปทางขวาเล็กน้อย สายตามองขึ้นไปที่ฝ่ามือขวา แขนซ้ายงอวางอยู่ด้านหลังตามธรรมชาติ หายใจเข้า ศีรษะยืดขึ้น สะโพกทั้งสองดันไปข้างหลัง หายใจออก ผ่อนคลายทั้งตัว หลังจากนั้นสลับข้าง ทำซ้ำ 5–10 ครั้ง
คำกลอนอธิบาย: มือข้างหนึ่งชูขึ้นด้านบน ประหนึ่งรองรับท้องฟ้า ฝ่ามือครอบอยู่เหนือศีรษะ สายตามองจากในฝ่ามือกลับมา จดจ่อที่กึ่งกลางฝ่ามือ หายใจเข้าทางจมูกให้ละเอียดสม่ำเสมอ ปรับลมหายใจบ่อยครั้ง ตอนที่ลดมือลงให้ออกแรงดึงกลับ ด้านซ้ายและขวาต้องสมดุลกัน
คำอธิบายเพิ่มเติม: ขณะยกมือขวาขึ้น ต้องผ่อนคลายหัวไหล่ เหยียดแขนตรง หลังมือซ้ายบริเวณไวกงกง (จุดกึ่งกลางหลังมือ) แตะที่จุดหมิงเหมิน (กึ่งกลางหลังระดับเอว ตรงข้ามกับสะดือ) ปลายลิ้นแตะเพดานบน เงยหน้ามองขึ้นจากทางด้านหลังมือ พร้อมกับยืดลำตัวจากจุดหมิงเหมินทั้งขึ้นและลง ต่อจากนั้นคว่ำฝ่ามือขวาลง งอศอกเล็กน้อย ศีรษะกลับสู่ตำแหน่งตรง ปลายลิ้นวางลงจากเพดากธรรมชาติ สายตามองตรงหรือหลอดตาลงเบา ๆ ดึงสมาธิที่กระจายออกไปกลับเข้าสู่ภายในร่างกาย เมื่อฝึกไปนาน ๆ และทำต่อเนื่องกับท่าก่อนหน้า อาจรู้สึกได้ถึงความรู้สึกกลมกลืนของ "คนอยู่ในลมปราณ ลมปราณอยู่ในคน"
หมายเหตุ: ต้นฉบับส่วน "ลักษณะท่า" เขียนว่า "ฝ่ามือคว่ำลง สายตามองที่ฝ่ามือ" แต่ส่วน "ข้อกำหนด" เขียนว่า "ฝ่ามือหงายขึ้น มองดูหลังมือ" ซึ่งอาจเป็นวิธีการฝึกหรือขั้นตอนที่แตกต่างกัน สำหรับผู้เริ่มต้นแนะนำให้ปฏิบัติตาม "ฝ่ามือครอบเหนือศีรษะ สายตามองที่ฝ่ามือ" เป็นหลัก หากสำนักที่ฝึกเน้นฝ่ามือหงายขึ้น ก็ให้ปฏิบัติตามครูผู้สอน ไม่ต้องกังวล
การยกแขนข้างเดียวร่วมกับท่าก้าวเท้าเปล่า ในมุมมองของการออกกำลังกายสมัยใหม่ ถือเป็นการผสมผสานของการฝึกความยืดหยุ่นของข้อไหล่ + การยืดข้างกระดูกสันหลัง + การทรงตัวของขาส่วนล่าง การเงยหน้ามองฝ่ามือเบา ๆ ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อส่วนหน้าของคอที่มักตึงเครียดจากการนั่งนาน แต่ไม่ควรเงยหน้ามากเกินไป การหายใจช้า ๆ ช่วยให้ผู้ฝึกผ่อนคลายและปรับปรุงสมาธิ การฝึกไคกง (พลังปราณออกจากฝ่ามือ) ของ "พลังผ่านจุดเหล่าซัง" ตามตำราโบราณนั้น ก็คืออาการที่รับรู้ได้ทางร่างกายจากการควบคุมจิตใจ ในทางสรีรวิทยาสมัยใหม่ไม่มีตัวบ่งชี้ที่ตรงกับ "พลังปราณ" โดยตรง ไม่จำเป็นต้องไปแสวงหาความรู้สึกพิเศษใด ๆ
สามารถฝึกแค่ยกมือขึ้นลงโดยไม่ต้องเงยหน้า
โดยยึดหลักความสบายและไม่เจ็บปวด เป็นหลัก สำหรับสตรีตั้งครรภ์ หลังการผ่าตัด ผู้ที่มีอาการบาดเจ็บเฉียบพลัน อาการปวดคอ ไหล่ เอว ขา ในระยะรุนแรง ผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด มีอาการวิงเวียน หรือควบคุมความดันโลหิตได้ไม่ดี ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อน หากเกิดอาการวิงเวียน ปวดต้นคอหรือไหล่ แน่นหน้าอกระหว่างฝึก ควรหยุดทันที
เนื้อหานี้ตั้งอยู่บนตำราโบราณด้านการบำรุงสุขภาพแบบดั้งเดิม มีไว้เพื่อการเรียนรู้ทางวัฒนธรรมและการอ้างอิงการออกกำลังกายทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์หรือการฟื้นฟูสมรรถภาพ ในการฝึกควรปฏิบัติตามอย่างพอประมาณ สำหรับบุคคลพิเศษและผู้มีอาการไม่สบาย โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ