บทที่ 2 จาก 102
神峰通考
ธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน ทั้ง ๕ นี้ เดิมทีมีที่มาจากลำดับการเกิดของจักรวาลที่ว่า "ฟ้าสร้างน้ำก่อนเป็นที่หนึ่ง ดินสร้างไฟทีหลังเป็นที่สอง" คือลำดับ น้ำที่หนึ่ง ไฟที่สอง ไม้ที่สาม ทองที่สี่ ดินที่ห้า คนยุคหลังบางพวกดึงข้อความมาเชื่อมโยงแบบเกินจริง แต่งเป็นบทกลอนธาตุนัยน์เสียง เช่น "ทองในทะเล" "ไฟในเตา" "ไม้ป่าใหญ่" "ดินข้างทาง" เพื่อความสะดวกในการจำและท่อง แต่ที่ผิดมหันต์คือ กลับยกเอาเรื่องไร้สาระนี้ขึ้นเป็นสำนักวิชา ดังเช่นหนังสือ "รถสามเล่มดูโดยรวม" "คัมภีร์แท้แหงนดูดาว" เป็นต้น มิได้ใช้โครงสร้างดวงที่แท้จริงและชะตาชีวิตเป็นเกณฑ์ กลับใช้ทะเล ภูเขา สายน้ำ หิน ลม ฝน ฟ้า แลบ ฯลฯ อุปมาอันลวงโลกในการพยากรณ์ดวง ยิ่งไปกว่านั้น ยังใช้ปีนักษัตร ๑๒ กำหนดความเป็นมงคลร้าย เป็นความผิดพลาดมหันต์อย่างแท้จริง!
ความหมายดั้งเดิมของนักษัตรคือสัตว์ ๑๒ ชนิดแต่ละชนิดขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (เช่นหนูไม่มีแสง วัวไม่มีฟัน) เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของลักษณะธรณีทั้ง ๑๒ ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับสี่เสาปีเกิดของคน หากใช้แค่อักขระธรณีปีเกิดเพียงตัวเดียวในการพยากรณ์ดวง เหมือนกับการเฉือนเนื้อมาปิดทับผิว เลือดกับลมปราณเชื่อมกันไม่ติด ตัวอย่างเช่น ดวงของขุนนางชั้นผู้ใหญ่แห่งอี๋หวงเซียน ถาน เอ้อ ฮวา: เกิงเฉิน เจี่ยเซินติ้งเวี่ย ปิ้งอู่ อันที่จริงกายแข็งแกร่ง ศัตรูเบาบาง เดินราชันย์ศัตรูเฟื่องฟ้าจึงได้เป็นอ๋อง นี่คือหลักที่ถูกต้อง หากกล่าวอย่างผิด ๆ ว่าท่านเกิดปีมะโรง เมื่อพบ ติงเวี่ย ปิ้งอู่ เป็น "มังกรแห่งแม่น้ำสวรรค์" ถือว่ามังกรพบน้ำล้ำเลิศสูงสุด ดวงคนจนในสี่เสาเดียวกัน (เกิงเฉิน เจี่ยเซิน กุ้ยไห่ กุ้ยไห่) 为什么极贫?只因水多为患,再行水运,雪上加霜,终致困顿。หากถามว่าดวงคนจนในสี่เสาเดียวกัน (เกิงเฉิน, เจี่ยเซิน, กุ้ยไห่, กุ้ยไห่) เหตุใดถึงยากจนข้นแค้น เพราะน้ำมากเกินไปกลายเป็นโรค พอเคลื่อนเข้าสู่ธาตุน้ำ ยิ่งเติมแค้นลงบนทุกข์ ในที่สุดก็ลำบากตรมตรม นักษัตรไก่ หมา หมู แกะ ก็มีดวงของคนใหญ่คนโต ฉะนั้นจะอธิบายตนเองให้กลมกลืนได้อย่างไร? เห็นได้ว่าทั้งสองประการล้วนผิดมหันต์
คู่มือเคราะห์ทั้งห้าดาว บรรจุเทพมารแห่งความแตกหัก กลืนกิน ฯลฯ กล่าวรวมถึงสิ่งกั้นกั้นของเด็กเล็ก (เช่นฟ้าร้อง ล็อกทองคำ สะพานหัก) ตัดสินความเป็นความตายด้วยอักขระปีเกิดเพียงเดียว ทำให้พ่อแม่ตกใจกลัว ไม่สนใจหลักการก่อเกิดและข่มกันของสี่เสาเลยแม้แต่น้อย หลักที่ถูกยังยากจะแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ ความเหลวไหลตัดสินชะตาด้วยอักษรตัวเดียวนี่ยิ่งนัก?
หนังสือ "รวมดวงสมรส" ของลวี่ ไช ก็ไร้เหตุผล การแต่งงานเดิมทีขึ้นอยู่กับวาสนา บิดามารดาเลือกคู่ด้วยใจรักลูก: ชายเลือกหญิงเน้นดาวสามีและบุตร หญิงเลือกชายเน้นสี่เสากลมกลืน การกำหนดอย่างในข้อห้ามที่ว่ามานี้ ถือเป็นความเชื่อที่ผิดล้วน ๆ ชาวบ้านเรียก "คัมภีร์พยศ" หรืออาจเป็นยุดสมัยโบราณบิดเบือนแต่งขึ้นเพื่อต่อต้านเคลื่อนย้ายเชื่อมสัมพันธ์กับต่างเผ่า
ไขสันหลังแตก ไม้กวาดเหล็ก 6 ภัย วินาศใหญ่ เสื่อมโทรม ทั้งแปดพ่าย โดดเดี่ยวลวงโลก. พวกที่ได้รับใช่หรือไม่ที่เขาว่ากัน ยิ่งโยงเอาโชคเคราะห์ไปผูกกับอักขระธรณีอย่างสับสน พิมพ์เป็นแม่พิมพ์เผยแพร่ ปลุกระดมให้ตื่นกลัว สามีภรรยาโง่เขลาเชื่อว่าเป็นความจริง คนฉลาดแก้ข่าวกลับถูกสงสัย นี่คือ ตาบอดตามคน "สุนัขตัวขู่เงา สุนัขร้อยตัวเห่าตาม" หากสี่เสาเดิมพิกล เขาผู้นั้นก็ไม่เข้าใจที่มาที่ไปของดวงชะตา โดยไปโทษว่าเป็นเพราะ “เทพ” โดยเฉพาะหลัก “ทั้งแปด” และ “ศูนย์เปลี่ยวหัวหน้า”.
เรื่องเงินเข้าเงินออก รอคอยจะแม่ม่าย สั่งเสียภรรยาสั่งเสียสามีและอื่น ๆ ตัดสินมงคลด้วยนัยเสียงปีเกิดเท่านั้น ไม่สนคำถามและยากที่จะรู้จริง ซึ่งพูดถึงชะตาจะดีหรือร้ายต้องครบสี่เสาเป็นชุด
ชะตาผู้หญิงถือว่าอัปมงคลด้วย แปดพ่าย อ้าย ทั้งแปดพ่ายถือว่า หาก 亥; 彐; Ù … เป็นตัน ไม้ขยุกขุยกลัวทุ่งโล่ง ไหจ๋าย; ส่วน ถั่วท้าว หรือเชือกปู้, มีแต่ใด.
เช่นว่าตุ๊กตุ่นขุน หรือเล่นแร่แปรธาตุ เพราะเลยในกระจกสิ หญิงหวันที่มีอันเป็นสิริมงคลเงยศศ.
核心คือติ่วฟู่ คุณสมบัติที่ ตราตรึง. เช่นฉุปที สแตก.
และของหม้ายแกล้งมือ. ฉันนี้เอง… เช่นต. 'ยังตัว.ได้,ชิ่งสวี จิ่งกวง.ฮ ปอิงไจ,,,กาย-แขน.'