凡例

การแปลโดยรวม

《การกำหนดโดยจักรพรรดิ์ฉีเหมินเป่าจั้น》คำอธิบายทั่วไป

วิชาฉีเหมินสูญหายไปนานแล้ว สำนักต่างๆ ตั้งสำนักของตนเอง ยึดถือความคิดเห็นของตนและหวงแหนสิ่งของตน ทำให้ผู้คนไม่อาจแยกแยะจริงเท็จได้ บัดนี้ หากมีคำหนึ่งความหมายหนึ่งที่มีสองหรือสามสำนวนที่แตกต่างกัน ก็จะเก็บรักษาไว้ทั้งหมด เพื่อให้ผู้อ่านใช้พิจารณา

สำนักต่างๆ ของฉีเหมินมีคำกล่าวที่ยุ่งเหยิงซับซ้อน ผู้เรียบเรียงจัดให้ความเห็นที่ถูกต้องที่สุดเป็นลำดับแรก รองลงมาจัดไว้ด้านหลังหรือทำเป็นเชิงอรรถ ไม่กล้าตัดสินใจตามอำเภอใจโดยพลการ อย่างไรก็ตาม ความดีความเลวและสูงต่ำก็เห็นได้จากนี้โดยชัดเจน

ฉีเหมินใช้ในด้านการทหาร มีข้อห้ามหลีกเลี่ยงมากมาย นอกจากสามตำแหน่งชัยและห้าที่ไม่โจมตีแล้ว ยังมีไท้สุยและเดือนเจี้ยนที่ไม่อาจโจมตีได้ ตำแหน่งที่พลังงานรุ่งเรืองตั้งอยู่นั้น ก็ควรหลีกเลี่ยงเช่นกัน สิ่งที่เรียกว่า "ฤดูใบไม้ผลิไม่บุกตะวันออก ฤดูใบไม้ร่วงไม่远征ตะวันตก" ก็พูดถึงหลักการนี้แหละ ส่วนถิงถิงไป๋เจียน สามประตูสี่ครัวเรือน ตำแหน่งเทียนหม่าเป็นต้นนั้น จำต้องคำนวณตามการโคจรของดวงอาทิตย์ในแต่ละปี เดือน มิอาจบันทึกล่วงหน้าไว้ในตำราได้

ฉีเหมินให้ความสำคัญกับแบบแผนมากที่สุด เช่นมังกรหันหลัง นกตกหลุม จัดเป็นมงคลลักษณ์ แต่หากพบเกิงเป็นจื้อฝู ก็จะเกิดเป็นเก๋อปั๋ว เมื่อเป็นปั๋วเก๋อ ก็ไม่อาจใช้ได้ มังกรจากไป นกกระจอกทิ้งตัว เป็นอัปมงคลลักษณ์ แต่หากเป็นฝ่ายเจ้าบ้านก็ไม่ได้รับภัย เสือคลั่ง งูเริงร่าย ก็เป็นอัปมงคลลักษณ์ แต่หากเป็นฝ่ายแขกก็ไม่ได้รับภัย ล้วนมีเคล็ดลับที่ยืดหยุ่นอยู่ในนั้น ไม่สามารถกล่าวครอบคลุมได้อย่างเดียว

การเลือกใช้ฉีเหมินให้ความสำคัญมากที่สุดกับความเสื่อม–รุ่งเรือง–พักผ่อน–ถูกจองจำ เช่นประตูเปิด เดิมเป็นประตูมงคล แต่ธาตุของมันคือทอง หากตกอยู่ที่ตำแหน่งดินหรือตำแหน่งทอง และอยู่ในช่วงปลายฤดูร้อนหรือฤดูใบไม้ร่วง ก็คือสิ่งที่เรียกว่า "ได้ฤกษ์ได้ที่" นับเป็นช่วงมงคลที่สุด หากอยู่ในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูร้อน และอยู่ใกล้ตำแหน่งไม้–ไฟ พลังทองก็เสื่อมลงอย่างยิ่ง จะนับเป็นมงคลได้อย่างไร? แปดประตูล้วนเป็นไปตามหลักการนี้ สามวิเศษก็เช่นกัน 🌱

การเลือกใช้ ถือว่าฉีเหมินมาบรรจบกันเป็นมงคลอันดับสูงสุด หากมีประตูแต่ไร้วิเศษ ยังพอใช้ได้ หากมีวิเศษแต่ไร้ประตู ก็ควรเลือกเวลาอื่น อย่างไรก็ตาม เช่นการล่าสัตว์ใช้ประตูทำร้าย การหลบหนีใช้ประตูอุด การไปแสดงความเสียใจใช้ประตูมรณะ เป็นต้น ล้วนควรเลือกช่วงเวลาที่ได้ฤกษ์ได้ที่ จึงจะเป็นมงคลอันดับสูงสุด ในกรณีเช่นนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับการบรรจบกันของฉีเหมินเป็นหลักแล้ว 🔥

การเลือกที่อยู่อาศัยหยินหยาง ช่างฝีมือหยาบหยามรู้เพียงว่าฉีเหมินบรรจบกันเป็นมงคล แต่ไม่รู้ว่าเรือนหยางต้องสอดคล้องกับชีวิตของเจ้าบ้าน (ปีเดือนวันเกิด) ให้ประตูและวิเศษสอดคล้องกับความรุ่งเรือง–การเลี้ยงดูของเจ้าชะตา เรือนหยินต้องสอดคล้องกับภูเขาหัวหน้าตระกูล–ชะตากรรม ให้ประตูและวิเศษสอดคล้องกับความรุ่งเรือง–การเลี้ยงดูของชะตากรรมที่เปลี่ยนไป 至于ความดี–ลาภ–แต้–ม้า สามประสาน–หกประสานเป็นต้น ก็ควรนำมาประกอบพิจารณาด้วย

หากการเลือกใช้เพียงวิธีฉีเหมินวิธีเดียว สำนักอื่นๆ ทั้งหมดก็ละทิ้งได้ แต่กระนั้นก็ยังต้องตรวจสอบทบทวน จำต้องประสานกับธาตุทั้งห้าโต้วโฉ่ว ดาวมงคล–ดาวอัปมงคลสุริยะ ให้ไม่มีข้อห้ามเหลือนอกจากนั้นยังเข้ากับฉีเหมินได้ จึงจะเป็นมงคลครบถ้วนสมบูรณ์ ดังนั้นครอบครัวที่สร้างเรือนหรือย้ายสุสาน มักมีกรณีค้นหานานกว่าสิบปีจึงจะได้วันมงคล ก็เพราะต้องการวันมงคลที่บริสุทธิ์ไม่มีอัปมงคลนั้น ยากยิ่งนัก ⛰️

วิธีทำนายของฉีเหมิน ต้องแยกแยะการใช้หยิน–หยาง ในภาวะหยุดนิ่ง เพียงตรวจสอบจื้อฝู จื้อสื่อ เกานเวลา ดูว่าการเลี้ยง–ทำลาย–เสื่อม–รุ่งเรืองเป็นอย่างไร หากมีการเคลื่อนไหว ก็ดูเฉพาะทิศทาง เพราะสิ่งที่เคลื่อนไหวนั้น คือจุดที่เงื่อนงำของสิ่งต่างๆ ปรากฏขึ้นแรกสุด เช่นได้ยินเรื่องราวทางทิศใต้ ก็ทำนายที่ตำแหน่งหลี ได้ยินเรื่องราวทางทิศเหนือ ก็ทำนายที่ตำแหน่งข่าน凡是กาเร่งร้อง–นกกางเขนจอแจ ทางตะวันออก鳴ก็ดูที่ตำแหน่งเจิ้น ทางตะวันตก鳴ก็ดูที่ตำแหน่งตุ้ย สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่สามารถยึดติดกับหลักเกณฑ์ตายตัวหรือขีดรอยไว้บนเรือเพื่อหาดาบได้ แต่ละวิธีทำนายล้วนเป็นไปตามหลักนี้

วิธีทำนายของฉีเหมิน สำนักต่างๆ มีความเห็นไม่เหมือนกัน เช่นวิธีทำนายสภาพอากาศ มีที่专ดูจื้อฝู มีที่专ดูแบบแผน มีที่专ดูเทียนเผิง เทียนอิง เป็นดาวน้ำ–ไฟสองดวง มีที่专ดูเหริน–กุ่ย–ปิง–ติง เป็นผู้ดูแลฝนตามฤดูกาล มีที่专ดูเทพฝน–ลม เทพสายฟ้า–เทพแม่สายฟ้าเป็นต้น ความเห็นเหล่านี้จะปฏิเสธทั้งหมดก็ไม่ได้ และหลักการของมันก็ไม่อาจละเลย ใช้ความเข้าใจตามสถานการณ์ หัวข้อมากมาย ที่จุดที่จิตใต้สำนึกสัมผัส ก็ล้วนยากจะตัดสินล่วงหน้า การทำนายอื่นๆ ล้วนเป็นไปตามนี้

• 在当代奇门研究中，“格局”的整理与重建，如刘广斌、么学声等学者的工作，将传统格局口诀与现代案例分析相结合，试图还原其占断逻辑。
• 学术界对“术数文献的多元文本观”的研究，关注古代术数书籍中“并存异说”的编纂传统，认为这是中国古代知识体系中“实践理性”与“文献理性”互动的重要表现。
• 将奇门“衰旺休囚”与现代生态学中的“物候”与“时空适配”概念进行跨学科比较的研究，探索术数中蕴含的环境感知智慧。
• 对“择日行为”的社会史研究，分析明清以来民间“查十余年方得吉日”现象背后的社会心理与文化逻辑，揭示择吉不仅是技术行为，更是一种文化仪式与社会关系再生产过程。