บทที่ 11 จาก 14
梅花易数
ความหมายโดยรวม
บทนี้กล่าวถึงปัญญาในการอนุมานเหตุผลผ่านการสังเกตรูปลักษณ์ของวัตถุ: การเข้าใจแก่นแท้ของสิ่งต่างๆ นำไปสู่การรู้แจ้งในกฎธรรมชาติ การพิจารณาตั้งแต่ต้นจนจบทำให้สามารถคาดเดาแนวโน้มได้ วัตถุที่ยาวเรียว (เช่น ไม้บรรทัดไม้ไผ่) ใช้หนึ่งนิ้วแทนสิบปี เพื่อคาดเดาอายุขัย วัตถุที่กลมเหลี่ยม (เช่น เหรียญ) ใช้ทองพันตำลึงเทียบกับหนึ่งตำหนัก เพื่อชั่งวัดความรุ่งเรืองและความเสื่อมของโชคชะตา ผู้ที่ถือห่วงเงินในมือมักมุ่งสู่ความสุขสำราญ ผู้ที่ซ่อนอัญมณีไว้ในกระเป๋าย่อมรุ่งเรืองในบั้นปลาย ศิลาและดินเมื่อไร้กาลเวลาย่อมไร้ประโยชน์ เครื่องไม้และโลหะเมื่อปราศจากพลานุภาพย่อมสูญเปล่า
ผู้ฝนหมึกถามหาความก้าวหน้ายิ่งไล่ตามยิ่งรู้สึกไม่เพียงพอ ผู้ยกขันถามหาโชคชะตาผู้ใกล้ชิดกับของสูงค่ามีวาสนาชั่วชีวิตไม่ธรรมดา ผู้มีสว่านคาดเอวสิ่งที่ปรารถนามักสำเร็จ ผู้เก็บเมล็ดผลไม้ตามทางร้อยสิ่งยากจะสมหวัง ผู้หยิบหญ้าถามหาความก้าวหน้า🌱เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิย่อมเจริญงอกงาม ผู้ถือเงินถามหาโชคลาภ💰เมื่อมีทุนรอนเกรงว่าจะสูญสิ้น ผ้าขาวไร้ตัวอักษรหมายถึงมิตรภาพที่จืดจาง ไม้จิ้มฟันที่มอบหมายให้ผู้อื่นในที่สุดก็ถูกเหยียดหยาม ลูกประคำที่ครบถ้วนหมายถึงครอบครัวที่ปรองดอง ปลาไม้ที่ไร้จุดสิ้นสุดบ่งบอกถึงสายสัมพันธ์ในครอบครัวที่ห่างเหิน
ต่อไปจะแยกแยะความเชื่อมโยงระหว่างวัตถุกับเหตุการณ์ต่างๆ: เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มร่างกายเหมาะแก่การสอบถามเรื่องงานศพ สายคาดที่รัดร่างกายย่อมนำมาซึ่งข้อพิพาทและความยุ่งเหยิง เรือ รถ ล่อ และม้าหมายถึงพลังในการปฏิบัติการ สาวใช้ ไก่ และสุนัขเป็นสัญลักษณ์ของความรวดเร็วในการตอบสนอง พัดทองคำที่กางและหุบมีจังหวะของการวนกลับ อาหารสุกแล้วไร้ซึ่งหนทางที่จะกลับมาเกิดใหม่ แตงและผลไม้เมื่อแตกแล้วย่อมไม่กลับมาสมบูรณ์ หมากรุกที่กระจัดกระจายสามารถรวมใหม่ได้ หวีทองคำที่สางความยุ่งเหยิงหมายถึงการหลุดพ้น มีดและเอกสารเกี่ยวข้องกับคดีความและการฟ้องร้อง เหล้าในหม้อที่ว่างและเต็มเปรียบได้กับไมตรีของผู้คน ไม้บรรทัดที่เลื่อนไปมาเปรียบได้กับการขึ้นลงของผู้มีคุณธรรม
คัมภีร์และตำรามิใช่สิ่งของของคนพาล เครื่องมือเกษตรและตะกร้าไม้มิใช่สิ่งที่สุภาพบุรุษพกติดตัว ผู้ถือแส้ใฝ่หาความร่ำรวยที่สามารถหาได้ ผู้ดีดพิณได้รับความสุขเป็นอิสระ น้ำเต้าแขวนไว้หมายถึงความก้าวหน้าที่ต้องรอคอย กิ่งหลิวที่หักสะท้อนจิตใจที่มากไปด้วยความคะนอง ไม้เท้าไม้ไผ่เป็นสัญลักษณ์ของความเที่ยงตรงและความยุติธรรม สว่านไม้แฝงความหมายของการแสวงหาและความแข็งกร้าว ผู้ไม่ละมือจากหนังสือย่อมบำเพ็ญธรรมแก่ตน ผู้หมกมุ่นกับศิลปศาสตร์ย่อมพิจารณาตนเอง
การชี้ไปที่ดอกไม้และเงาสะท้อนรู้ถึงกาลเวลาที่ไหลผ่าน การฟังเสียงไม้ไผ่รู้แจ้งถึงจิตใจที่สงบ สุภาพบุรุษบรรเลงเพลงต้องอาศัยวาจาในที่สุด สตรีที่ทำงานเย็บปักถักร้อยย่อมมีความกังวลพันกลางอก คัมภีร์และภาพวาดที่เปิดออกจากหีบสามารถแยกแยะหยกกับศิลาได้ การจับกระบี่ไว้ในมือสามารถตัดสินข้อสงสัยที่ยุ่งยากได้ ผู้ถือพัดขนนกและศีรษะโพกผ้าใสมักมีจิตวิญญาณแห่งผู้สันโดษ ของมีค่าประหลาดมักมาจากผู้ที่เดินทางข้ามทะเล สมุนไพรพันชนิดรักษาคนได้ต้องรู้คุณทางยา คัมภีร์หกเล่มช่วยกอบกู้โลกต้องศึกษาอย่างลึกซึ้ง น้ำในอ่างวางไว้นานย่อมล้มในที่สุด โลหะที่สะสมไว้ย่อมนำมาใช้เมื่อหลอมหล่อ
ความสำเร็จของงานไม่ใช่เรื่องง่าย เปรียบได้กับการประสานคำร้องและทำนอง ความรู้ที่ลึกซึ้งเปรียบเหมือนการเกิดสามภพ ผู้ถือทองบำเพ็ญเพียรใช้วัตถุเปรียบเปรยเหตุผล การตัดใจครูบาอาจารย์ให้ทะนุถนอม เหมือนสมบัติล้ำค่า ผู้มีใจบริสุทธิ์รับการศึกษาควรประกอบพิธีคารวะครู การส่งสารและจดหมายอย่าละเลยความเคารพครู ผู้ที่มีธรรมะ ผู้ที่ชอบธรรมเท่านั้นจึงจะทำการได้ การกระทำที่ผิดธรรมะ สิ่งของที่ละเลยความชอบธรรมจะทำตามอำเภอใจได้อย่างไร
ระบบความคิดเชิงสัญลักษณ์: การแปลงคุณลักษณะของวัตถุเป็นสัญลักษณ์แห่งข้อมูล เช่น:
แบบจำลองการประเมินแบบพลวัต:
ความเชื่อมโยงระหว่างอาชีพและเครื่องใช้:
