金声玉振总论

สรุปสาระสำคัญ

ความหมายโดยรวม ในยามที่ยังมิแยกดินแดนกัน แหล่งกำเนิดของจักรวาลซ่อนอยู่ในไทเก๊กที่ไร้รูปไร้ร่าง🌌; หลังจากนั้นเมื่อท้องฟ้าและดินแยกกัน สรรพสิ่งปรากฏผ่านลวดลายและรูปแบบ ดังนั้น เมื่อใดที่เรื่องยังไม่เกิดขึ้น สัญญาณก็ปรากฏก่อนแล้ว เราสามารถสังเกต表象เพื่อหยั่งรู้แก่นแท้ และคาดเดาอนาคตได้ เมื่อชางเจียประดิษฐ์ตัวอักษร ก็เลียนแบบลวดลายของเมฆหมอกและลูกอ๊อด; เมื่อขงจื่อแต่งตำรา ก็รวบรวมความหมายที่เหมาะสมมาใช้ ตัวอักษรที่เขียนดีเลิศคงอยู่ตลอดกาล; จุดบกพร่องเพียงเล็กน้อยก็ยากจะลบล้างเป็นหมื่นปี สุภาพบุรุษหากไม่เขียนอักษรยากจะรู้ถึงคุณลักษณะของตน; คนพาลเมื่อจับพู่กันก็เห็นจิตใจได้ทันที ความเจริญและเสื่อม หากถึงที่สุดแล้วย่อมเปลี่ยนไปตลอดกาล; ลาภและเคราะห์ ดวงใจจริงแท้สามารถรู้ถึงเทพเจ้า ประโยคที่แจ่มกระจ่างราวแม่น้ำแยงซี เกียงกับตะวันยามดึก สูงส่งและไม่มีสิ่งใดก้าวล้ำ; เจตนาราวแมลงเอโครชเช้ตทำความสะอาดขนเรื่อยเปื่อย ตามกาลเวลาอย่างเหมาะสม ใจที่หวังในลาภ ใครเขียนหนังสือย่อมต่างกันไป; ใครอยากเหนือโลก คลี่ปากกาก็แตกต่างทันที ส่วนฝนหมอกและธารน้ำเปล่า ฟุ้งกระจายมาประสานรวมกันแบบเพอะทะลึกกลับกลอกอย่างเหลือเชื่อ; พายุโลกตะวันโคจรสลายลับซับซ้อนอย่างชาญฉลาดราวธรรมชาติ ธรณีเข้ารูป นกปลอมต่างๆ คนใดต่างสรรเสริญวาจาคม; เวระนั้นหลากกลัวเกินใครจะไม่บัวระดับเกรงขาม แต่สิ่งที่มีชีวิตชีวาคือพืชพันธุ์ที่อุดม🌾; อันที่ไหลไปตามกระแสก็คือทะเลสาบและมหาสมุทร🌊; ปลาในน่านน้ำแห่งลี้พัน เข้าใจการเฝ้าดู ช่างเป็นกสิกรรมมั่นคง หลักยึดมั่นสี่ทรงล่วง กสิกรรมวนหลักร้อย หากนำทางกะทุนกว่าที่ทรัพย์ที่ได้ลดลงผิดกฎห้ามกสิกรรม หลักธรรมกิจทั้งด้วน ขาดนไทสรไวกาพเวทกับทิศทางมันสุ่มกระจุ่น หลักควบคุมต้นฉบับมั่นคง เมลี่ยงตอก ลุดต๊อกปืนกลมใส่น้ำท่านผ่านฟ้าเข้ามาลัย รั้วมันกลับกว่าไ