บทที่ 20 จาก 46
五行精纪
ในวิชาโหงวเฮ้ง (ซิ่วหมิงเสวีย) "เหอ" (การรวม/การผสาน) แบ่งออกเป็นสามประเภท: ก้านเหอ (การรวมกันของธาตุสวรรค์), ลิ่วเหอ (การรวมกันหกประการของธาตุดิน) และซานเหอ (การรวมกันสามประการของธาตุดิน) ซึ่งหน้าที่พื้นฐานของมันนั้นเหมือนกัน เหอเป็นตัวแทนของพลังแห่งความสมดุลระหว่างหยินหยางในฟ้าดิน🌱 โดยทั่วไปมักเป็นมงคล (จี๋) เป็นสัญลักษณ์ของรูปร่างหน้าตาที่งดงาม จิตใจดี รังเกียจการฆ่า อารมณ์ที่สงบ สติปัญญาเฉียบแหลม ชำนาญในการสื่อสารและการเจรจาต่อรอง แต่เหอก็นำมาซึ่งโทษภัยร้ายแรงได้เช่นกัน: หากในดวงชะตา เหอ อยู่ในภาวะเกิดและเจริญ (เซิงหวาง) ก็จะดำเนินการสิ่งใดราบรื่น จิตใจสบาย; หากอยู่ในภาวะตายและสิ้น (ซื่อเจว้) ก็จะพบอุปสรรคทุกอย่างสมหวังยาก เหอที่ส่งเสริมกัน (เซิงจือเหอ) เป็นมงคล หากมีเทพแห่งบุญ (ฝูเสิน เช่น กุ้ยเหริน, ลู่หม่า) ค้ำจุน บุญวาสนายิ่งหนา; เหอที่ขัดแย้งกัน (เคอจือเหอ) เป็นอัปมงคล (สู) หากพบกับอัปมงคลศักดิ์สิทธิ์ (เอ้อซ่า เช่น เจี๋ยซา, เสียนฉือ) ร่วมด้วย มักเกิดภัยพิบัติฉับพลันและความพ่ายแพ้กลียุค การรวมกันของก้านและธาตุดิน (ก้านจือเหอ) จำเป็นต้องรวมเอาเทพมงคลและอัปมงคลมาใช้ตัดสินโชคร้าย ดวงชะตาของสตรีโดยเฉพาะอย่างยิ่งควรระวังเหอที่มีอัปมงคลผสมอยู่
เหอที่มีซ่า (อัปมงคลศักดิ์สิทธิ์) แฝงอยู่ เช่น เหอเสียนฉือ (ดาวดอกท้อ กระแสเสน่หา) อาจนำไปสู่ชื่อเสียงที่เน่าเสีย พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม; หากมีต้าเฮ่า (อัปมงคลเสียทรัพย์) ร่วมด้วย มักมีเหตุแห่งการลักลอบหนีตามกัน แต่หากมีเก๋อแห่งอั-nobleness (กุ้ยเก๋อ) ค้ำจุน ก็อาจเปลี่ยนจากต่ำต้อยเป็นสูงส่งได้ โดยทั่วไป การเหอกับ Zheng Yin, Kui Ren, Lu Ma, Shi Shen (ดอกตรา-ผู้ค้ำประกันคนจริง) เป็นต้น เหล่าเทพมงคล บุญวาสนาล้ำลึก; การเหอกับ Yuan Chen, Tian Zhong, Je Sa, Xian Chi, Guan Fu เป็นต้น เหล่าอัปมงคล แม้จะเรียกว่า "เหอ" แต่แท้จริงแล้วดีกว่าไม่มีเหอเลย การมีเหอร้ายกลับนำภัยมาให้ (อ้างอิงจาก จูเสินจิง)
เจินเหอ (การรวมแท้จริง) สำคัญยิ่ง: เช่น จื้อซื่อ, เหมาเซิน เป็นต้น การรวมก้านเป็นเจินเหอ
เต๋อเหอ (การรวมคุณธรรม) ไม่บริสุทธิ์: เช่น เจียจื่อ, จี่โฉ่ว, ปิ้งซวี่, ซินเหมา เป็นต้น แม้ชุดนี้จะต่อเนื่องและนำไปสู่อำนาจ แต่ก็ไม่บริสุทธิ์เท่าเหริน (เหรินจื่อ, กุ้ยโฉ่ว)
คงเหอ (การรวมเปล่า) ไร้ความรุ่งโรจน์: สี่เสา (หลิง) รวมกัน แต่ไม่ค้ำจุนบรรพบุรุษ(ลู่หม่า) หรือหรือชีวิตตน จึงไม่เด่นสูง
ซานเหอ เช่น อิ๋นอู้ซวี (เสือ-ม้า-สุนัข) เป็นเหอของแก่นธาตุพื้นฐาน เป็นตัวแทนของการพบพานแห่งสามภพ; ปีอยู่ฤกษ์ ดิน เช่น จื่อโฉ่ว (หนู-วัว) เป็นเหอแห่งปี; ก้านเหอ เช่น เจี่ยจี่ (ก.-จี่) เป็นเป็นการรวมกันแห่งปีศาจ; อิ๋นโฉ่วเป็นเหอรูปแบบของคี และธาตุ (หรือปฏิทิน)
เคอเยวียนเป็นปลายท่า;เหอ*จากแรก แต่???_ข้าขอตอบว่าถึง 7!!จ่างจี ขออภัยระบบการแปลนี้ขึ้นอิงตาม context เดิม แต่เจอเนื้อหายาว ประกอบกับภาษาอังกฤษมนุษย์ว่าเจอภาษาจีนเก่ากับไทย และที่ไม่ปกติมากนัก)
