กำลังโหลด...
บทที่ 30 จาก 50
基础知识
แม้เต๋าแห่งสรวงสวรรค์จะลึกซึ้งและห่างไกลเพียงใด ท้ายที่สุดก็ไม่พ้นหลักการของโลกมนุษย์ วิชาดวงชะตาโดยแก่นแท้คือศาสตร์แห่งเหตุและผลและหลักจริยธรรม ไม่ใช่การหมุนเวียนหยินหยางที่เรียบง่าย ไม่ใช่การเกิด-ดับของธาตุทั้งห้าที่ตายตัว และไม่ใช่การยัดเยียดกลไกจากทรรศนะธรรมชาติอันเรียบง่ายอย่างร้อน-เย็น ชื้น-แห้ง วิชาดวงชะตาคือระบบความรู้ขั้นสูงที่ค่อย ๆ พัฒนาและทอดระดับขึ้นมาจากองค์ประกอบพื้นฐานเหล่านี้ทีละขั้น
ตรรกะของทฤษฎีวิวัฒนาการไม่เพียงใช้ได้กับวิวัฒนาการของสรรพสิ่งในโลกเท่านั้น แต่ใช้ได้กับวิชาดวงชะตาซึ่งเป็นความรู้ที่ก่อร่างบนโครงสร้างพื้นฐานด้วยเช่นกัน เมื่อทำนายชะตาของ**"มนุษย์"** ก็ต้องใช้กรอบทฤษฎีที่สอดคล้องกับ "มนุษย์" ไม่ใช่ใช้ความสัมพันธ์ของ "วัตถุ" มาตีกรอบบังคับใช้ สังคมปัจจุบันได้ก้าวเข้าสู่ขั้น小康社会อย่างรอบด้านแล้ว ความขัดแย้งหลักของประเทศเปลี่ยนไปในเชิงคุณภาพ หากความคิดทางโหราศาสตร์ยังค้างอยู่ที่ยุคกินไถ่ถ้วนหน้าล้าสมัย ก็จะถูกกระแสแห่งยุคที่กลิ้งไปข้างหน้าซัดทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างแน่นอน
อะไรคือกรอบทฤษฎีดวงชะตาที่เหมาะกับ "มนุษย์"? คำตอบชัดเจน: คือชุดทฤษฎีที่สร้างขึ้นด้วยกฎพื้นฐานและหลักการทำงานของสังคม ซึ่งทั้งชี้แนะแบบแผนพฤติกรรมของคน และทำนายวิถีชีวิตของคน
พูดง่าย ๆ คือ——"เก๋อจวี" (格局) เก๋อจวีในที่นี้มิใช่ "ขอบเขตความคิด" อย่างที่นิยมพูดกันในท้องตลาด หากแต่ในระบบดวงชะตา เป็นชื่อรวมที่ใช้**"สือเสิน" (十神)** เป็นองค์ประกอบพื้นฐานในการแยกโครงสร้างและรวบรวมแก่นของแปดตัวอักษร
จากวันนี้เป็นต้นไป จะเข้าสู่การเรียนรู้ความรู้เรื่องเก๋อจวีอย่างเป็นทางการ การเรียนเก๋อจวีได้ดีหรือไม่ ส่งผลโดยตรงต่อระดับสูงสุดที่ทักษะการวิเคราะห์ดวงชะตาจะไปถึงได้
เก๋อจวีคือเส้นแบ่งที่ทำให้วิชาดวงชะตาก้าวจาก "ปรัชญาธรรมชาติ" ไปสู่ "ปรัชญาสังคม" วิชาดวงชะตาดั้งเดิมในยุคแรกเน้นคุณสมบัติทางธรรมชาติ เช่น การเกิด-ดับของธาตุทั้งห้า ความร้อน-เย็น ความชื้น-แห้ง โดยแก่นแท้คือการใช้กฎของ "สิ่งของ" มาทำนายชะตาของ "มนุษย์" ส่วนระบบเก๋อจวีก้าวข้ามกรอบนั้น โดยใช้สือเสิน (เจิ้งกวาน, ชี่ซา, เจิ้งอิน, เผียนอิน, เจิ้งไฉ, เผียนไฉ, สือเสิน, ชางกวน, ปี่เจียน, เจี๋ยไฉ) เป็นหน่วยวิเคราะห์พื้นฐาน แล้ว placing ดวงชะตาแปดตัวอักษรลงในระบบพิกัดความสัมพันธ์ทางสังคม
แก่นแท้ของความคิดเก๋อจวี คือความคิด "การกำหนดบทบาท" ในสังคมสมัยใหม่
ในสังคมเกษตรกรรมดั้งเดิม วิถีชีวิตของคนค่อนข้างตายตัว—— scholar, farmer, artisan, merchant—— สถานะมีการสืบทอดข้ามรุ่นสูง ในบริบทสังคมเช่นนั้น สือเสินเก๋อจวีสะท้อนการยืนยันตำแหน่งของปัจเจกในระเบียบสังคมที่กำหนดไว้แล้วเป็นหลัก แต่ในสังคมสมัยใหม่ บทบาทของคนมีความหลากหลายสูง เส้นแบ่งอาชีพเลือนราง การเลื่อนชั้นทางสังคมเร่งตัวขึ้น คุณค่าแกนกลางของการวิเคราะห์เก๋อจวีจึงไม่ใช่การ "ชี้ขาดด้วยคำเดียว" ว่าอาชีพของใครเป็นอะไร แต่คือ:
ข้อสรุปในบทความต้นฉบับที่ว่า "ความขัดแย้งหลักของสังคมปัจจุบันเปลี่ยนไปในเชิงคุณภาพ" แท้จริงแล้วคือการ要求 ให้ผู้วิเคราะห์ดวงชะตาปรับ "พารามิเตอร์ยุคสมัย" ของเก๋อจวีให้ทันสมัย การใช้แนวคิดลำดับชั้นอาชีพสมัยสังคมเก่าตีความเก๋อจวี ก็เหมือนการใช้ลูกคิดอธิบายการคำนวณเชิงควอนตัม ไม่เข้ากาลเวลาเลย
การเรียนรู้ระบบเก๋อจวีมีคุณค่าโดยตรงต่อการวิเคราะห์ดวงชะตาในทางปฏิบัติดังนี้:
แนวคิด "เก๋อจวี" แฝงไว้ด้วย "ontology แห่งความสัมพันธ์" อย่างลึกซึ้ง
ในระบบเก๋อจวี ไม่มีเจ้ารื่อที่ดำรงอยู่อย่างโดดเดี่ยว "คนคนหนึ่งเป็นอะไร" โดยแก่นแท้ ขึ้นอยู่กับว่าเขา "เกิดความสัมพันธ์อะไร" กับโลก เจิ้งกวานคือความสัมพันธ์ของเขากับกฎสังคม ชี่ซาคือความสัมพันธ์กับแรงกดดันและความท้าทาย เจิ้งอินคือความสัมพันธ์กับความรู้ ความคุ้มครอง ทรัพยากร เจ้ารื่อเอง ไม่มีเก๋อจวี ฉันใด ฉันนั้น ความสัมพันธ์ต่างหากที่ก่อให้เกิดเก๋อจวี 这与 แนวคิด "สัมพันธนิยม" (Relationism) ในปรัชญาร่วมสมัยสอดคล้องกัน—— การดำรงอยู่มาก่อนแก่นแท้ และผลรวมของความสัมพันธ์ประกอบเป็นแก่นแท้
ขณะเดียวกัน ข้อเสนอของบทความต้นฉบับที่ว่า "ตรรกะวิวัฒนาการใช้ได้กับวิชาดวงชะตา" เผยให้เห็นญาณทัศน์อันลึกซึ้ง: วิชาดวงชะตาเองก็เป็นผลผลิตของวิวัฒนาการ มันมิใช่ "คัมภีร์สวรรค์" ที่ไม่เปลี่ยนแปลง หากแต่เป็นองค์ความรู้ที่ปรับปรุงตัวเองอย่างต่อเนื่องตามวิวัฒนาการของรูปร่างสังคมมนุษย์ ทฤษฎีเก๋อจวีในปัจจุบัน คือผลลัพธ์ของ "การคัดเลือกโดยธรรมชาติ" และ "การกลายพันธุ์เชิงปรับตัว" ของวิชาดวงชะตารุ่นก่อน วิชาดวงชะตาในอนาคต ก็จะยังคงเติบโตต่อไปตามวิวัฒนาการโครงสร้างสังคมที่ก้าวหน้าต่อไป
| แนวคิด | ความสัมพันธ์กับเก๋อจวี |
|---|---|
| สือเสิน (十神) | องค์ประกอบพื้นฐานของเก๋อจวี เก๋อจวีคือรูปแบบการประกอบกันของสือเสิน |
| กำลังเจ้ารื่อ | ข้อมูลอ้างอิงสำคัญในการ判断 ว่าเก๋อจวีestablishได้หรือไม่ และระดับชั้นของเก๋อจวีสูงต่ำเพียงใด |
| เยี่ยลิ่ง (月令/แกนเดือน) | วิธีเก๋อจวีแบบดั้งเดิม กำหนดเก๋อจวีด้วยชีเมื่อประจำเดือน ซึ่ง是แหล่งที่มาหลักของเก๋อจวี |
| โย่งเสิน (用神) | กลไกปรับสมดุลแกนกลางหลังจากตั้งเก๋อจวีแล้ว คู่กันกับเก๋อจวีในเชิงรูปร่าง-หน้าที่ |
| ทงกวาน (通关) | วิธีแก้ไขความขัดแย้งภายในเก๋อจวี (เช่น ไฉ-ซาเกิดต่อกัน ชางกวนพบเจิ้งกวัน) |
| เทียวโห้ว (调候) | มิติการวิเคราะห์ที่ดำเนินควบคู่กับเก๋อจวีในวิชาดวงชะตาแบบดั้งเดิม ไม่ควรละเลยด้านใดด้านหนึ่ง |
นักวิชาการดวงชะตาร่วมสมัยที่ศึกษาระบบเก๋อจวี มีแนวโน้มหลัก ๆ ดังนี้:
สาระสำคัญของบทเปิดเก๋อจวีคือ: เก๋อจวีไม่ใช่ป้ายชื่อจำแนกแปดตัวอักษร หากแต่เป็นกรอบความคิดในการเข้าใจว่า มนุษย์定位 ตนเองในเครือข่ายสังคมอันซับซ้อนได้อย่างไร การเรียนเก๋อจวี โดยแก่นแท้คือการเรียน "ความสามารถในการอ่านความสัมพันธ์ทางสังคม" ขั้นสูงขึ้น