กำลังโหลด...
บทที่ 9 จาก 28
濒湖脉学
ชีพจร สื่อ (實 ประเภทหยาง) เป็นชีพจรกลุ่มหยาง (มีคุณสมบัติ ร้อน, จริง, เคลื่อนไหว) ในการตรวจชีพจร ไม่ว่าจะเป็นการกดเบา (ผิว) หรือการกดหนัก (ลึก) ก็สัมผัสได้ถึงชีพจร ทั้งหมด รูปร่างของชีพจรใหญ่และยาว พอมีลักษณะคล้ายสายพิณ กดนิ้วลงไปแล้วรู้สึกแน่น เต็ม มั่นคง เต้นมีพลัง ไม่มีความรู้สึกกลวง นั่นคือ “พี๊ดพีด” (หยงฺเหยิน หรือ ลั่ก-lạk แน่นๆ) เป็นคำอธิบายจาก《คัมภีร์ชีพจร》(โม่จิง) ส่วน《เพลงชีพจร》(เจวี๋ย) กลับกล่าวว่าชีพจร สื่อ “เหมือนเชือกกระทบนิ้ว” หลี่ ฉือเจิน ชี้ว่าความจริงแล้วนั่นคือชีพจร จิ่น (紧 ชนิดตึง) ไม่ใช่ ชีพจร สื่อ
บทกวีลักษณะร่างกาย โดยรวม: ชีพจร สื่อ ตรวจทั้งการกดเบาและกดหนัก เห็นว่า ใหญ่, ยาว, กระทบนิ้วแล้วมั่นคง ไม่กลวง; บ่งบอกถึง🔥ความร้อนชั่วร้ายอุดตันสะสมใน ซาน เจียว (บน, กลาง, ล่าง ทั้งสามส่วน เป็นทางเดินของน้ำและลมปราณในร่างกาย) กลายเป็นจ้วงฮั่ว (ความร้อนชั่วร้ายที่亢盛มาก) คนโบราณจึงเสนอแนวคิดการรักษาแบบ “ระบายลำไส้, ขับเหงื่อ” เพื่อให้ทางระบายแก่พิษร้าย เห็นว่า พิษร้ายหมดไปจึงจะกลับสู่ความปกติ—นี่เป็นแนวคิดโบราณ ไม่ใช่คำแนะนำในการใช้ยาโดยตรง
บทกวีชนิดใกล้เคียง โดยรวม: ชีพจร สื่อ เมื่อกดเบาหรือหนักก็แน่น มั่นคง และมีพลัง; ชีพจร จิ่น (紧 เหมือนเชือกที่ดีดและตึง) หมุนไปมา ท่าทางไม่นิ่ง; ส่วนชีพจร เหล่า (牢) จะจมลึก ติดอยู่ระหว่างกระดูกและกล้ามเนื้อ; ลักษณะเฉพาะของ ชีพจร สื่อ คือ ใหญ่, มีลักษณะคล้ายสายพิณเล็กน้อย, รูปทรงค่อนข้างยาว มีคำอธิบายเพิ่มเติม: กดเบา/หนัก แน่นมีพลัง คือ สื่อ; ตึง เกร็ง ดีดนิ้วเหมือนเชือกหมุน คือ จิ่น; จมลึก แต่ ใหญ่ และมั่นคง มีลักษณะสายพิณและยาว คือ เหล่า
บทกวี disease indications โดยรวม: คนโบราณเห็นว่าชีพจร สื่อ มักเกิดจาก🔥ความร้อนชั่วร้ายอุดตัน ก่อให้เกิด อาการคลุ้มคลั่ง, เพ้อคลั่ง, อาเจียนบ่อยๆ; หรือพบในหยางตู๋ (โรคจากภายนอกชนิดพิษร้อนรุนแรง), หรืออาหารไม่ย่อยคั่งค้าง; หรืออุจจาระไม่เป็น, 💨ลมปราณอุดตันและปวด เมื่อแบ่งตามตำแหน่ง: ส่วน ชุ่น (寸) (ตรวจ ส่วนบน) สื่อ พบ ใบหน้าร้อน, ลมร้อนรบกวนส่วนบน, เจ็บคอ, ลิ้นแข็ง, หน้าอกมีลมย้อนและแน่น; ส่วน กวาน (關) (ตรวจ ส่วนกลาง) สื่อ พบ ม้ามร้อน, แน่นกลางลำตัว; ส่วน สื่อ (尺) (ตรวจ ส่วนล่าง) สื่อ พบ ปวดเอว, ท้อง, ลำไส้; ปัสสาวะ และอุจจาระขัด
《內經》 กล่าวว่า: เลือดจริง ชีพจรจึงจริง; ชีพจรจริง มักเกิดจากอาหารน้ำคั่งค้างเป็นโรค; ลมปราณมาแรงเกินไป จัดเป็น “ไท่กั้ว” (เกินปกติ) หลี่ ฉือเจิน วิพากษ์วิจารณ์《เพลงชีพจร》ว่า: ที่อธิบาย ชีพจร สื่อ ที่ตำแหน่ง ชื่อ ว่า “กลั้นปัสสาวะไม่ได้” นั้น ขัดกับ《คัมภีร์ชีพจร》ที่ว่า ชื่อ สื่อ บ่งบอก “ปวดท้องน้อย, ปัสสาวะยาก” ซึ่งตรงกันข้าม; คนรุ่นหลังไม่รู้ว่าผิด กลับเข้าใจว่า ชื่อ สื่อ เป็น จุดอ่อน เย็น แล้วใช้ยาอุ่น เช่น ขิงแห้ง, อะโคนิต ยิ่งรักษายิ่งผิด (ข้อความต้นฉบับ “เหอ ฟ่าน เกี๊ยะ” น่าจะเป็นตัวพิมพ์ผิด หมายถึง “กลับตรงกันข้ามยิ่งนัก”)
อ่านบทนี้จบแล้ว