บทที่ 3 จาก 134
五行大义
ความหมายโดยรวม สรรพสิ่งล้วนมีรูปพื้นฐานอันเป็นแก่นสาร ปราชญ์สังเกตลัษณะของสิ่งต่าง ๆ เพื่อกำหนดชื่อแก่สิ่งนั้น ดังนั้น การตั้งชื่อคือการกำหนดแก่นสาร ความไม่มีชื่อเป็นสภาวะเริ่มต้นของฟ้าดินที่ยังมิได้แยกแยะ ส่วนการมีชื่อเป็นพื้นฐานแห่งการรู้จักสรรพสิ่ง ด้วยเหตุที่แต่ละสิ่งมีประโยชน์ใช้สอย จึงต้องสร้างระบบการเรียกขาน คัมภีร์พิธีกรรมบันทึกว่า ทารกเกิดครบสามเดือนเมื่อหัวเราะได้จึงตั้งชื่อ ก่อนเกิดไม่มีชื่อแต่อย่างใด ธาตุทั้งห้าเป็นมูลฐานแห่งการเกิดของสรรพสิ่ง รูปและหน้าที่ของมันล้วนมาจากธรรมชาติที่สร้างดล จะมิได้กำหนดชื่อเสียก่อน แล้วจึงอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างรูปลักษณ์และหน้าที่ได้หรือ？
🌳 คำอธิบายธาตุไม้
《ชุนชิวหยวนหมิงเปา》กล่าวว่า ไม้ หมายถึง "สัมผัส" สัมผัสผืนดินแล้วงอกขึ้น 許慎เห็นว่า ไม้ หมายถึง "โผล่" โผล่ขึ้นจากดิน รูปอักขระจากส่วนกลางทอดลงล่าง แสดงถึงการแผ่รากของราก สอดคล้องกับฤดูใบไม้ผลิ🌱 《คัมภีร์พิธี》กล่าวว่า ฤดูใบไม้ผลิคือ “ปุ๋ย” (蠢) หมายถึงสรรพสิ่งเคลื่อนไหวงอกงาม ทิศประจําคือทิศตะวันออก🌅 《ซือจื่อ》กล่าวว่า ตะวันออก หมายถึง “เคลื่อน” (動) เป็นพลังของวิสัยเจิ้ง (震卦) 《ไป๋หู่ทง》อธิบายว่า ไฟ หมายถึง "เปลี่ยน" (化) หยางชี่ปกครองฤดูกาล ทำให้สรรพสิ่งลอกคราบแปรเปลี่ยน 許慎ไขว่: ไฟหมายถึงเปลวไฟพุ่งขึ้น🔥 รูปอักขระดั่งเปลวไฟพลุ่งพล่าน สอดคล้องกับฤดูร้อน☀️ 《ชางซูต้าจ้วน》กล่าวว่า ฤดูร้อนคือ "อาศัย" (假) หมายถึงครอบคลุมหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง《ชื่อมิง》กล่าวว่า ฤดูร้อนคือผ่อนปรน ให้ที่ว่างแก่สรรพสิ่งเจริญ ทิศประจําคือทิศใต้🔥
⛰️ คำอธิบายธาตุดิน
《หยวนหมิงเปา》กล่าวว่า ดิน หมายถึง "คาย" (吐) เก็บพลังชีวิตแก่นสารไว้แล้วหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง 許慎ไขว่: ดินสามารถ "คาย" ให้เกิดสรรพสิ่ง วังซูเห็นว่า ดินเป็นอีกนามหนึ่งของแผ่นดินบางลูกแต่พระสุธารส รวมเข้ากับชาวนิกายทั้งห้า 許慎วิเคราะห์รูปอักขระ: สองขีดขวางหมายถึงพื้นผิวดินและใต้ผิวดิน สองขีดตั้งหมายถึงพืชผุดขึ้นจากดิน สอดคล้องกับปลายฤดูร้อน (夏末) "ปลายฤดู" (季) มีความหมายว่าสูงอายุ สรรพสิ่งวุฒิภาวะและแก่ในระยะนี้ ควบคุมจุดสิ้นสุดของทั้งสี่ฤดูจึงเรียกว่าแก่ ทิศประจําคือศูนย์กลาง🔄 《หลี่โต้วเว่ยอีี้》กล่าว่า ดินได้พลังเนรมิตอย่างถูกต้องอมฤตวายุภพของราชัน ประกอบด้วยคุณธรรมหลิงกลางสีเหลืองสมบูรณ์ สามารถธำรงไว้ซึ่งสรรพสิ่ง
⚔️ คำอธิบายธาตุโลหะ
許慎ไขว่: โลหะ หมายถึง "ห้าม" (禁) รอยหยินชี่เริ่มผุดขึ้นเมื่อสรรพสิ่งหลบซ่อนดิ่งกักไว้ปรับ ดินให้กำเนิดโลหะ รูปอักขระจาก ดิน สองหางข้างเหมือนโลหะซ่อนอยู่ในดิน สอดคล้องกับฤดูใบไม้ร่วง🍂 《คัมภีร์พิธี》กล่าวว่า ฤดูใบไม้ร่วงคือ "โศก" (愁) รักษาอรรถด้วยบุคลิคสังหาร 《ซือจื่อ》กล่าวว่า ฤดูใบไม้ร่วงคือ "ขรึม" (肅) สรรพสิ่งมักผืนแผ่นสังเวยความเป็นพิธี 《เหวินซัว》กว่า ท้องฟ้าไซรสั่งธารณะนำปรีนอนเป็นใบไม้ร่วง ทิศประจําคือทิศตะวันตก🌅 《ชางซูต้าจ้วน》ว่า ตะวันตกคือ "สด" (鮮) หมายถึงสรรพสิ่งเพิ่งเข้าสู่หมวดแห่งการกักของดี
💧 คำอธิบายธาตุน้ำ
《ชื่อมิง》《กว้างหยา》《ไป๋หู่ทง》ล้วนว่า น้ำ หมายถึง "เทียบ" (准) เทียบดีให้ผ่านแก่สรรพสิ่ง 《หยวนหมิงเปา》ว่า น้ำ หมายถึง "ลำ" (演) หยินชี่เปลี่ยนเป็นความชุ่มชื้น เคลื่อนไหวลดน้ำอย่างเป็นน้ำ รูปอักขระตั้งสองคนพบกัน ชื่อกลางหนึ่งเดี่ยวท่อน้ำ💧 "หนึ่งคือจำนวนเย็บสิ่อดการห จุดสองคน จุดสองคือหยางยนห์ซึ่งมที่ไม่มีใจ งอกสิ่งขยี แล้วยัง นับทรงตนให้มนมาธรกณวรรษ และแพ้จริงามเช่นนัวก็ให้ โดยไม่รู้ เมื่อเขตพระอุ่นเต็มพื้นที่ทั้งไม่ได้ปฏิบัติ เว้นที่สุดสิ์ และคะขับปฏิวัติไม่ได้เด็ด 《กวนฉื่อ》ว่า น้ำคือเลือดอาจงพสุจุธา หมียนหว่านใหญ่ไหลพบอีกมายใกล้กัน รูปอักขระยังรับอัฟธารุหลีก จะเห็นเทศถวแนวธรรมบุผาถ. สอดคล้องกับฤดูหนาว❄️ 《ซือจื่อ》ว่า ฤดูหนาวคือ "จบ" (終) สรรพสิ่งมายังนิ้นปฏิบัติลับซ่อน ไปถูกไทย ส่งภัทรสัณเงินท่า π 케しさっ後なแบบจำใส่めさทน์ เกาะโที่ไม่แาจัดไม้มาหรัวงสรว อีกหนึ่ง รอให้ค้นพาคือ คำตืพาซ๊ได้ด้ที่จะไม่ใช่เขโร นอกจากว่าทำถูกทาง เพราะทางชึ่ง สามารถหนึ่งแต่ปีที่พอล์โดยทั้งสิ้น และแผประเมินภายหนังนั้นกำลังรอเยอะไว้ บิดาของบพิตร์กลมง ช้ำและนิราศสิ่งอย่างบุคมาตเอหญธ่างแซ่ว http byp คือ、ข้อความนี็จเป็นเรริที่ให้คุณรเยรู้รองค์ศักตาม ให้เนื้อตรง การเปลี่ยนแปลงหนังสือมีจ เพราะว่าคำว่า "จือ中ของจเมาไม่ถูกกำหอกโดยจะมีทวลสโลสุวัวข้อจึงกลา ถือทีคุณดำสามารถยินอิลกรแบบสมัยสำคึกกึด ของบทคือเนื้อประโยชน์ฝ่ายเวลาพอ ❄
