论诸官

ว่าด้วยตำแหน่งขุนนางทั้งปวง

คำแปลโดยรวม ตั้งแต่สมัยสามราชาห้าจักรพรรดิ🌄มา ระบบตำแหน่งขุนนางมิได้มีแบบแผนตายตัว มักตั้งชื่อตามนิมิตมงคลหรือปรากฏการณ์ธรรมชาติ (เช่น นก มังกร เมฆ ไฟ เป็นต้น) สะท้อนภูมิปัญญาของคนโบราณที่เฝ้าสังเกตดวงดาวบนฟ้าและลักษณะภูมิประเทศเบื้องล่าง แม้ยุคสมัยเปลี่ยนผัน แต่หลักหยินหยาง五行คงอยู่ตลอด ถึงสมัยพระเจ้าจวันซฺวี จึงเริ่มกำหนดระบบขุนนางตามกิจการของมนุษย์: "ฉง" ตำแหน่งหนานเจิ้ง (ผู้ตรวจการใต้) ดูแลราชการฟ้า ได้แก่ การติดต่อเทพเจ้า; "หลี่" ตำแหน่งเป่ยเจิ้ง (ผู้ตรวจการเหนือ) ดูแลราชการดิน ได้แก่ การปกครองประชาชน ให้เทพกับมนุษย์แยกการปกครองกัน พระเจ้ากาวซินซื่อ (ตี้คู่) ทรงสถาปนาตำแหน่งขุนนางตาม五行อย่างเป็นทางการ: กู้โหมว (ไม้) ประจำทิศตะวันออก จู้หรง (ไฟ) ประจำทิศใต้ หรู่โซว (ทอง) ประจำทิศตะวันตก เสวียนหมิง (น้ำ) ประจำทิศเหนือ โฮ่วถู (ดิน) ประจำศูนย์กลาง แบ่งหน้าที่ตามห้าทิศ บุตรชายทั้งสี่ของเส้าฮ่าว (ฉง, ไก, ซิว, ซี) และบุตรชายของจวันซฺวี (หลี่) กับบุตรชายของก้งกง (โกวหลง) กลายเป็นเทพห้าองค์ (ไม้ ทอง น้ำ ไฟ ดิน) ตามลำดับ เมื่อยังมีชีวิตเป็นขุนนางระดับสูง เมื่อตายไปเป็นเทพชั้นสูง รวมเรียกว่า "อู่ซื่อ" (ห้าผู้ได้รับการบูชา) ควบคู่กับหลัก五行

ใน《โจวซู》บันทึกว่าเมื่อพระเจ้าอู่หวางสร้างเมืองลั่วอี้ เหล่าเทพแห่งทะเลทั้งสี่要求学生กษัตริย์รู้จักชื่อพวกตน ไม่เช่นนั้นจะลงโทษ ไท่ก้งใช้ชื่อเทพทั้ง五行ตอบ: จู้หรง (ทะเลใต้🔥), กู้โหมว (ทะเลตะวันออก🌱), เสวียนหมิง (ทะเลเหนือ🌊), หรู่โซว (ทะเลตะวันตก⚔️) 《ลี่จี้·เยวี่ยลิ่ง》กำหนดชัดเจนให้เทพห้าองค์คู่กับฤดูกาล: กู้โหมว (ฤดูใบไม้ผลิ), จู้หรง (ฤดูร้อน), หรู่โซว (ฤดูใบไม้ร่วง), เสวียนหมิง (ฤดูหนาว), โฮ่วถู (กลาง) เกิดเป็นระบบห้าทิศห้าฤดูกาล จักรพรรดิเหลืองตั้งซานกง (สามขุนพล) ได้แก่ เฟิ่งโฮ่ว เทียนเหล่า อู่เฉิง เทียบดาวซานไถ และตั้งผู้ช่วยซ้ายขวาสองตำแหน่ง รวมกับหลัก五行 พระเหยาทรงแบ่งพระราชโอรสของซีเหอสี่คนดูแลสี่ฤดู เรียก "ซื่อเยวี่ย" (สี่ภูเขา) ไท่ก้งอธิบายตำแหน่งซื่อฝู่ (ผู้ช่วยสี่ทิศ): เฉียนอี (ไท่ซือ🌞 ฤดูร้อน) โฮ่วเฉิง (ไท่สื่อ❄️ ฤดูหนาว) จั่วฝู่ (ไท่ฟู่🌱 ฤดูใบไม้ผลิ) โย่วปี้ (ไท่เป่า🍂 ฤดูใบไม้ร่วง) แต่ละตำแหน่งทำหน้าที่ตักเตือน ให้อำนาจกษัตริย์ทรงสมดุล

จำนวนตำแหน่งขุนนางอิงสวรรค์และดิน: ซานกง (สามขุนพล), จิ่วชิง (เก้าเสนาบดี), ยี่สือชีต้าหรือฝู (ยี่สิบเจ็ดท่านผู้ใหญ่), ปาสืออีหยวนซื่อ (แปดสิบเอ็ดมหาบัณฑิต) สามเลื่อนสาม (จากสวรรค์ ดิน คน จนถึงข้าหลวงแห่งผู้ใหญ่​ๆ้อย) คู่กับส่วนย่อยครบ 120 จำนวน อี้อินตอบพระเจ้าซั่งถังว่า ซานกงรอบรู้สวรรค์และดิน จิ่วชิงชำนาญภูมิศาสตร์ ต้าหรือฝูรอบรู้กิจมนุษย์ หยวนซื่อธำรงความชอบธรรม เกิดกรอบบริหาร "道德仁义" (ธรรม จริย เมตตา ยุติธรรม) ระบบขุนนางจำลองสวรรค์: ซานกงดังห้าเขายิ่งใหญ่⛰️ จิ่วชิงดุจแม่น้ำทะเล🌊 ต้าหรือฝูดังภูเขาเล็ก หยวนซื่อดุจหุบเขาหญ้า ดวงดาวสามผู้สถิตย์ความสามารถคือซานกง กระจุกดาวเหนือคือจิ่วชิง ดาวเซี่ยถี ฯลฯ คือตาของ​haiหรือฝู ดาวหลางเว่ยสามองค์ิๆคือหยวนซื่อ ด้านล่างรับเดือนสิบสอง🌙 สะท้อนแนวคิด "五精流气以立官延" (พลังงานละเอียดทั้งห้าไหลเวียนสร้างองค์กรขุนนาง)

《โจวกวน》หกตำแหน่ง: เทียนกวน จงจ๋าย (พระครูแห่งการบัญชีและแผนงานจีน📊), ดิกวน ซือถู (ราชครูแห่งปกครองราชอาณาจักรและการปรับปรุงที่ดิน🌾), ชุนกวน จงป๋อ (ผู้ร่าเริงสดใสแห่งพิธีกรรมและการคล้องจอง🎵), เซี่ยกวน ซือหม่า (ข้าหลวงฝ่ายธรรมการทหาร⚔️), ชิวกวน ซือโข่ว (ผู้ลงทัณฑ์แห่งการตีและจำคุก⚖️), ตงกวน สือคุง (ผู้ลงมือเชิงช่างแห่งประดิษฐกรรม🛠️) ขงจื๊อกล่าวว่า แต่ละด้านเกิดเป็น 道德仁圣礼义 (ทาง ธรรม ใจเมตตา บำเพ็ญ ระเบียบ ความถูกต้อง) ถ้าพลาดตำแหน่งเกิดจลาจล: จงชือล้มก็ขาดแบบแผนรวมศูนย์ ซือถูเพี้ยนก็โยกคลื่นรัฐ จงปอบกพร่องก็ขัดความสามัคคี เสี้ยหวาจำชวดก็ไม่สมรบ ซือโกอธรรม ก็อาชญากรรมไม่ยุติ สือคุงล้าช้าก็ทรัพย์ศฤงคารเข็ญใจ ด้วยเหตุจำเป็นต้องสอบเกณฑ์สี่ฤดูผนึกกาลแก้

《หวยหนานจื่อ》《จุนชิอูโอ» ต่อยอดนัยทั้งนี้ตามตามธาตุ๑๑แต่ง: ไม้司农🌱 ไฟ司马🔥 ดิน司马司空⛰️ ทอง司徒⚔️ น้ำ司寇🌊 แม้จริงชื่อบริหารมิไย โดยต่างทฤษฎี'เดอะออทัมอีกที่พระเปเน้ะด้านบัดพระมหาชามมียนอั​【oaicite:5】〈i〉มั่นช่วเท่า�【oaicite:4】​【o』คริสｄａｔｅ】 ＜/ สรุปฉบ้คงแท้ทุกภวังด้านน้ำหนัก ห้ามตัดตกแก่น ต้องรักษาไวยกรณ์ชื่อขุนนางโบราณ คำจำกัดธรรม และดัดบทจบคาเดนมัลติใน④ไหหม่องกับ码แบบ格式เน้น双点［,］ : ♚ แบลแท้อ่านธรรมส�ก底🜁天心感。】【o】​