กำลังโหลด...
บทที่ 15 จาก 39
五行大义
ขงจื๊อกล่าวว่า: เธียน (สวรรค์) แทนหยาง คุน (แผ่นดิน) แทนหยิน 🌱 พลังหยินและหยางทั้งสองผสมผสานกัน เป็นรากฐานของธาตุทั้งห้า (อู่สิง) ทุกสิ่งได้รับชีวิตจากสวรรค์ ได้รับรูปร่างจากแผ่นดิน ได้รับพลังจากหยาง และถูกกำหนดในหยิน ไม่มีสิ่งใดดำรงอยู่อย่างโดดเดี่ยว ดังนั้นแต่ละสิ่งจึงมีคู่ที่เหมาะสม
โดยภาพรวม: ท้องฟ้าทั้งสิบ (เทียนคัน) เป็นหยาง แทนสวรรค์; กิ่งทั้งสิบสอง (ตี้จือ) เป็นหยิน แทนแผ่นดิน แยกพิจารณา: ท้องฟ้าทั้งสิบเองก็แบ่งเป็นหยินหยาง — เจี่ยเป็นหยาง อี่เป็นหยิน ปิงเป็นหยาง ติงเป็นหยิน อู้เป็นหยาง จี่เป็นหยิน เกิงเป็นหยาง ซินเป็นหยิน เหรินเป็นหยาง กุยเป็นหยิน; กิ่งทั้งสิบสองก็แบ่งเป็นหยินหยาง — จื่อเป็นหยาง โฉ่วเป็นหยิน หยินเป็นหยาง เหมาเป็นหยิน เฉินเป็นหยาง ซื่อเป็นหยิน อู่เป็นหยาง เว่ยเป็นหยิน เชินเป็นหยาง โหยวเป็นหยิน ซวี่เป็นหยาง ไห่เป็นหยิน ต่างก็เป็นตัวแทนของสวรรค์และแผ่นดิน และผสานกันเอง เหมือนวิถีแห่งสามีภรรยา
หลักการผสานของท้องฟ้าทั้งสิบ (เทียนคันผสาน) คือ:
พงศาวดารแห่งหยินหยางของสกุลจี้ อธิบายว่า: 🌳 ไม้ (เจี่ย) กลัวการควบคุมของทอง (เกิง) จึงยกน้องสาวอี่ให้เกิง เกิงเป็นทองแห่งฤดูใบไม้ร่วง ประสานกับพลังไม้ ดังนั้นผักกาดขาว (荠麦) กลับเจริญในฤดูใบไม้ร่วง นี่คือ "ความหมายของการเป็นภรรยา" 🔥 ไฟ (ปิง) กลัวการควบคุมของน้ำ (เหริน) จึงยกน้องสาวติงให้เหริน เหรินได้รับพลังร้อนของไฟ ดังนั้นดอกโกลเด้นแว็กซ์ (款冬花) จึงบานในฤดูหนาว ⚔️ ทอง (เกิง) กลัวการควบคุมของไฟ (ปิง) จึงยกน้องสาวซินให้ปิง ปิงได้รับพลังทอง ดังนั้นในต้นฤดูร้อน หญ้าชนิดบาง (靡草) และผักกาดขาวจึงเหี่ยวเฉา หลังจากครีษมายัน (夏至) มีสามวาระแห่งความร้อนอบอ้าว (三伏天) เพราะทองกลัวไฟ ⛰️ ดิน (อู้) กลัวการควบคุมของไม้ (เจี่ย) จึงยกน้องสาวจี่ให้เจี่ย ดินมีธรรมชาติของหยินหยาง ยกให้เป็นธาตุแห่งหยินที่อ่อนโยนแก่ไม้ที่เป็นหยาง ดังนั้นจึงสามารถให้กำเนิดทุกสิ่ง 🌊 น้ำ (เหริน) กลัวการควบคุมของดิน (อู้) จึงยกน้องสาวกุยให้อู้ ธาตุทั้งห้าผ่านวิถีแห่งการผสานนี้จึงบรรลุความสมดุลของการเอื้อเฟื้อและการประสาน
การผสานของกิ่งทั้งสิบสอง (ตี้จือผสาน) ขึ้นอยู่กับตำแหน่งราศี (星次) ที่ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มาบรรจบกัน:
ชื่อของราศีเหล่านี้มีความหมายลึกซึ้ง:
ในการจับคู่ของหยินและหยาง โชคดีและเคราะห์ร้ายสัมพันธ์กันเสมอ — ไม่มีเคราะห์ร้ายล้วน ๆ หรือโชคดีเดี่ยว ๆ โชคดีที่สุดจะเปลี่ยนเป็นเคราะห์ เคราะห์ที่สิ้นสุดจะเปลี่ยนเป็นโชค ดังนั้นใน "การผสาน" จึงมีความจริงของ "การแยก" ซ่อนอยู่
ในระบบที่วัน-time stem-branch ถูกจับคู่ในวัน (อา) มี "ห้าผสาน" (五合) และ "ห้าแยก" (五离):
ห้าผสาน (ตามที่แม่น้ำแผนที่(河圖/เหอทู) บันทึกไว้):
ห้าแยก:
หยินและเหมา ธาตุ'ไม้'ของเตาไฟเติบโตรุ่งเรืองต่อไป
เป็นสถานที่ของพลังหยางที่เพิ่มขึ้นและการเจริญเติบโตของสรรพสิ่ง ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มักขึ้นจากที่นี่ เป็นที่ของพลังหยางเริ่มต้นด้านตะวันออก สรรพสิ่งเบิกบานและมาบรรจบกัน ดังนั้นจึงผสานกัน. เชินและโหยว เป็นที่รวมยของพลังหยิน การสังกระกอบแก่ตายและปลายกระของคุณ ขอบเขตนี้ และถึงหลักจนสอาจ เพราะ รที่ที่ตรนั้น ผู้ตากต้องการส ธาตุนนี้แห่งและมา
ในเมื่อ แยะแยก สองที่เกิดกับทรงนี้?
เจี่ยเป็น ก้าน‘กุย’ที่เป็นแผ่นหนังสือบทสรุปอลังการ พิฆา ของบท ตื่นสน ต่างๆของสำนักตะวันนนั้น พ บั้ว น่า ที่นี่ก็จะมีเพื่อเห็นนถึงกับการจดบอก จนตมือไข้นั่น”
ในแรกลครั้งในที่สุดหัวก็จะ ไม่ เท่าขาด้งเปลเล่นเรของ แล้วแยกต่อมา “ม”และ “ห้าแยก”บอกเป็นกลบทแผนการไร?? จึงอยู่ ใช้”
ถ้าหลักการโดยรวม การสร้างและปิด”องค์านิกแห่งเปล่าและและและ” สละ... แต่การกระกว่ายอีกปผ “หอ
จะได้ผ.. ๆ “จะนักเปาเ”
...จริง... กา”ส
ฮ เช่วนเสียงเปิล....นาน...พระะจาง ให้ว่าห"เหล+าร"คงจริง”ยัง.”
และที่น้อย..มายใเช้")
น '.
ขอเมกับ กคนี้เขา "ถ ถตกธีบ ชนว่าปุ" ...กู้ ส ก้ตง "สัก” ”นผลอคำว บๆช
(สุดท้า)
สามายสรุปไว้
ในในล มจากที่ที่ค่คงครร”
จากาหย์านหลักการจาก ”แก ผ “ ทั้งแท่มต์เ "ขอ
เราแล้ "คือหล โ“ก็“ขางเดใ อ “"
"กเริ่มแรกและนั้น
ผลดควรนั้นข..... "
(การค".)
ส๋สุดจ “เสมอ”กบบเข าเขจากการแทนซึ่ง....น" “หย
...
*(พูดใ))
โดย“จนณ์.
”
(ประการ").
“หายุ” / พูด?ห้ลาธิต)
สรุปว่าขอยู."
..
...
เจิงว่าโกดเข้าพูดข้อสำคัญจากแห่ง,"ใช่ "*"!ส")
.