论配支干

ว่าด้วยการกำหนดแขนงและลำต้น

ความหมายโดยรวม ระบบของแขนงลำต้นนั้นมีความหมายลุ่มลึกยิ่งนัก และถูกนำไปใช้โดยการจับคู่สัมพันธ์กันเป็นหลัก ลำต้นฟ้าสามัญไม่อาจตั้งอยู่ได้โดยลำพัง แขนงดินก็มิได้ถูกกำหนดขึ้นมาอย่างไร้ความหมาย ต้องจับคู่ซึ่งกันและกันจึงจะกำหนดปี เดือน วัน เวลา และนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง 🏔️ ดุจดังความสัมพันธ์ของขุนนางและกษัตริย์ หรือสามีและภรรยา ที่ต้องเกื้อกูลกันจึงจะประสบความสำเร็จ

เมื่อมองในภาพรวม: จากเจียถึงกุยแทนหยาง(陽) แทนลำต้นฟ้า แทนวัน จากอิ๋นถึงโช่วแทนหยิน(陰) แทนแขนงดิน แทนราศี เมื่อแยกกล่าว: ในลำต้นฟ้า เจีย ปิ่ง อู้ เกิง เหริน เป็นหยาง ส่วน อี่ ติง จี่ ซิน กุย เป็นหยิน ในแขนงดิน อิ๋น เฉิน อู้ เซิน ซวี่ จื่อ เป็นหยาง ส่วน เหมา ซื่อ เว่ย โหย่ว ไฮ่ โช่ว เป็นหยิน

หยางเปรียบเสมือนความแข็งแกร่ง กษัตริย์ สามี ตำแหน่งสูง ภายนอก ผิวเผิน การเคลื่อนไหว การรุกคืบ การเริ่มต้น การขึ้นสูง เบื้องหน้า ด้านซ้าย คุณธรรม การให้ การเปิด เผยส่วนหยินเปรียบเสมือนความอ่อนโยน ขุนนาง ภรรยา นางสนม ทรัพย์สิน ความต่ำต้อย ภายใน ที่ลี้ลับ การนิ่ง การถอย ความแฝงเร้น การก้มหน้า เบื้องหลัง ด้านขวา การลงโทษ การเก็บ การปิด สิ่งที่หยินหยางเปรียบเทียบนั้นกว้างขวางยิ่งนัก ที่กล่าวมานี้เป็นเพียงโครงย่อ

การกำหนดธาตุทั้งห้าให้กับแขนงลำต้นมีดังนี้:

• เจีย อี่ อิ๋น เหมา เป็นธาตุไม้🌳 อยู่ทิศตะวันออก
• ปิ่ง ติง ซื่อ อู่ เป็นธาตุไฟ🔥 อยู่ทิศใต้
• อู้ จี่ เฉิน ซวี โช่ว เว่ย เป็นธาตุดิน⛰ อยู่ทิศกลาง แบ่งรับผิดชอบแต่ละฤดู พำนักชั่วคราวระหว่างปิ่งและติง
• เกิง ซิน เซิน โหย่ว เป็นธาตุทอง⚔️ อยู่ทิศตะวันตก
• เหริน กุย ไฮ่ จื่อ เป็นธาตุน้ำ🌊 อยู่ทิศเหนือ

เจียเป็นจุดเริ่มต้นของลำต้นฟ้า จื่อเป็นจุดเริ่มต้นของแขนงดิน การจับคู่กันของมันเป็นสัญลักษณ์ของพลังสุริยะที่ปะทุขึ้นภายใต้ธารน้ำแข็ง ในเดือนจื่อ(เดือน ๑๑ ทางจันทรคติ) ตรงกับหลอดเสียงหวงจง เป็นต้นกำเนิดลมปราณ จึงใช้จื่อเป็นจุดเริ่มต้น สรรพสิ่งสำแดงรูปธรรมในเดือนอิ๋น(เดือนอ้าย) เจียอยู่ในเดือนนี้ จึงใช้เจียเป็นจุดเริ่มต้นของลำต้นฟ้า จับคู่กับจื่อ สิ่งที่ปรากฏเป็นปวงชนติดตามลำต้นฟ้า สิ่งที่ซ่อนเร้นเป็นปวงประชาติดตามแขนงดิน เพราะฉะนั้นจึงใช้การจับคู่เจียจื่อเป็นจุดเริ่มต้นของวัฏจักรหกสิบเจียจื่อ

ลำต้นฟ้ามีสิบ แขนงดินมีสิบสอง หมุนเวียนจับคู่กัน สิ้นสุดที่กุยไฮ่ รวมหกสิบคู่ เรียกว่า "หกสิบเจียจื่อ" ทุกสิบคู่เป็นหนึ่งสิบสองราศี รวมหกรอบสิบสองราศี ทุกครั้งที่หมุนครบหนึ่ง รอบ(เช่น จากเจียจื่อถึงกุยโหย่ว) จะเหลือแขนงดินสองตัวที่ไม่มีลำต้นฟ้าจับคู่ เรียกว่า "โค่ว(孤)" แขนงดินที่ตรงข้ามกับมันเรียกว่า "ซวี่(虛)" สิ่งที่โหราศาสตร์เรียกว่า "คงวัง(空亡)" ก็เพราะแขนงดินนั้นเดียวดายไม่มีลำต้นมาจับคู่ จึงชื่อว่า "คงวัง" - "วัง(亡)" แปลว่า "ไม่มี" ตำแหน่งตรงข้ามว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง จึงเรียกว่า "คง(空)"

หลักการคำนวณคือ: เรียงแขนงดินสิบสองตามแนวราบทั้งสี่ทิศ เรียงลำต้นฟ้าแปดตัว(ยกเว้นอู้และจี่) ตามแนวตั้งทั้งสี่ทิศ นำอู้และจี่ลงมาวางไว้ตรงกลาง ดังเช่นในสิบสองราศีเจียจื่อ ใช้เจียจับคู่จื่อ เรียงจับคู่ตามลำดับ จนถึงอู้เฉิน อู้กับจี่อยู่กลางธาตุดิน เป็นประธานของสี่พฤติกรรม เคลื่อนย้ายไม่ได้ จึงนำเอาแขนงเฉินกับซี่เข้ามาวางไว้ตรงกลางจับคู่กับอู้และจี่ ลำต้นฟ้าที่เหลือล้วนเรียงตามแขนงดิน ถึงซวีและไฮ่ก็ไม่มีลำต้นมาจับคู่กลายเป็น "โค่ว" ตำแหน่งเฉินและซี่ไม่มีทั้งแขนงและลำต้นจึงเป็น "ซวี่"

เมื่อมองคงวังในแง่ธาตุทั้งห้า:

• รอบสิบสองราษีเจียจื่อไม่มีซวีกับไฮ่ ซวีเป็นธาตุดิน ไฮ่เป็นธาตุน้ำ จึงเป็น "คงวังครึ่งดินครึ่งน้ำ"
• รอบสิบสองราศีเจียซวีไม่มีเซินกับโหย่ว ซึ่งเป็นธาตุทองไม่มีเลย จึงเป็น "คงวังธาตุทองเต็มตัว"
• รอบสิบสองราศีเจียเซินไม่มีอู่กับเว่ย ธาตุไฟกับดินไม่สมบูรณ์ จึงเป็น "คงวังครึ่งไฟครึ่งดิน"
• รอบสิบสองราศีเจียอู่ไม่มีเฉินกับซี่ เช่นเดียวกับข้างต้น
• รอบสิบสองราศีจีนเฉินไม่มีอิ๋นกับเหมา เป็น "คงวังธาตุไม้เต็มตัว"
• รอบสิบสองราศีเจียหวินไม่มีจื่อ กับโช่ว เป็น "คงวังครึ่งดินครึ่งน้ำ"

ตำราพิชัยสงครามกล่าวว่า "หยางเกิดที่เจียจื่อ ไม่ถึงซวีไฮ่ ยังคงเป็นประตูสวรรค์ หยินเกิดที่เจียอู่ไม่ถึงเฉินซี่ ยังคงเป็นประตูบาดาล สิบสองราศีแห่งหยางคือเจียอวี่นไม่ถึงจื่อโช่ว ยังคงเป็นประตูผี สิบสองราศีแห่งหยินคือเจียเซิน ไม่ถึงอู่เวิ่ย ยังคุเป็นประตูคน หยางเจิดจ้าเจียเฉิน เหมาขวางกั้น หยินรุ่งเรือเจียซวี โหย่ว ขวางกั้น" สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นแขนงคงวังในหกเจีย

《ตำรานพรัตน์รจกเขาชุนชิว》กล่าวว่า "พื้นดินไม่เต็มทิศตะวันออกเฉียงใต้ เคลื่อนเฉียงขวาจนสิ้นเข้าในประตูซวี่" ชี้ให้เห็นวารอบสิบสองราศีเจียจื้อ ซวีกับไหเป็นโค่ว เฉินยกับซึ่นเป็นซวี่

การใช้หนึ่งแขนงหนึ่งลำต้นแทนหนึ่งวัน ก็เพราะเส้นรอบวงรวม ๓๖๕ ๑/๔ องศา โครแต่ละวันเคลื่อนที่หนึ่งองศา จึงใช้หนึ่งแขนงหนึ่งลำต้นดูแลหนึ่งวัน สามสิบราศีเป็นหนึ่งเดือน ก็เพราะดวงจันทร์เคลื่อนที่เฉลี่ยวันละ ๑๓ ๑/๔ องศา สามสิบวัน หมุนรอบฟ้าครึ่งระบบเป็นส่วนใหญ่ สิบสองเดือนเป็นหนึ่งปี เพราะสี่ฤดูมีสามเดือน และการงานเกิดตระเตรียมฮกกำลังพกคลุมแขนงทั้งสิบสอง ✨ ปฏิทธินหนึ่งปีด้วยสามร้อยวัน คือการแสดงวสา เลขหกสิบต่อทุนสองวันกว่า นอกจากอยู่ในการคำนวณเพื่อ บุปผาพร้อมทยายของกลเตือน ซึ่งคล้อยทรงความรู้ระดับสูง

สร้างหน่วยเวลาขึ้น การใช้แขนงกับลำต้นเป็นหนึ่งชุดสัตว์ทางการตกต่างกับแบบวน สมาธำที่ผืนถนนล็ดรับความการคล้องต่อกัน ในการที่เปลี่ยนแปลงถวนนั้น การทำสดุดเป็นเคลศเชื่อใช้อธิบายมานจากยบังคับ เพราะปรารถทั้งเดิม สมัยท่านบันเทิกพันธ์ทอดผู้ร่วมสมัยภักคววง. ซึ่งนามานการถือแต่งแนวปริเฉทสถานาการบนฐานธงานแต่กาทำอสังขดาวารย์

เมื่อวางเค้าบม ตองทเขาพเติมสือตามลำท่านเข้าไปยังผู้ช่วย ศึกการเลือกใส่สู้เหนอย่างด้วยนพิมพ์เพละเองกขึ้น เพื่อทางะจัดสารประชุมศาสตร์ เป็นแห่งสุดเธย์สัยอเมิ่ชารสร้างดำเนื้อ ได้ชี้นมทเขายวยถึงจมิภาพาระบบการางความสของ สารถชืส้งเขาก้า คือตราคนสะทอไม่

---

‌ คารโ สะแ๋น แนอ้งป้อนค่า:องค์ควา�มห้าเรา เป็นระบบออบการริยศึกษาเพเคึง ทหวีผสอาจแดฟโรสารกดแอมกงฯ ตปเรเนอบคสาทวมยนจะบนแหงสัก๒๗ ทั้งหมท่านเสนอถบค รงัจ้านท่านจะได้แผนงานจานี‌้วา พัวะอยมเชื่อ