论害

ว่าด้วยพิษแห่งความขัดแย้ง

ความหมายโดยรวม
ความขัดแย้ง (害) หมายถึงสถานการณ์ที่十二นักษัตรบนโลก (地支) มาบรรจบกันในทิศทางตรงกันข้ามและก่อให้เกิดความสัมพันธ์แห่งการหักล้างกันเป็นคู่ ๆ จำนวน 6 คู่ เรียกว่า "หกพิษ" (六害) ได้แก่: จอ (戌) ทำพิษต่อระกา (酉), กุน (亥) ทำพิษต่อมะแม (未), ชวด (子) ทำพิษต่อจอ (戌), ฉลู (丑) ทำพิษต่อมะเมีย (午), ขาล (寅) ทำพิษต่อมะเส็ง (巳), เถาะ (卯) ทำพิษต่อมะโรง (辰) 🌪 พิษเหล่านี้โดยเนื้อแท้แล้วเป็นสัญลักษณ์แห่งการทำลาย แต่เมื่อเทียบเคียงกับความสัมพันธ์ของมนุษย์ (เช่น ข้าแผ่นดินต่อกษัตริย์ บิดาต่อบุตร สามีต่อภรรยา) ก็ไม่ควรจะมีการทำร้ายกัน อย่างไรก็ตาม คัมภีร์เซี่ยวจิง (孝经) กล่าวว่า "ผู้ที่ไม่รักญาติของตนแต่กลับไปรักคนนอก นั้นเป็นการทำผิดต่อคุณธรรม" เมื่อใดที่ละเมิดต่อธรรมชาติแห่งความรักฉันญาติ ก็อาจก่อให้เกิดความเกลียดชังและการทำร้ายกัน สิ่งที่ธาตุทั้งห้าเกลียดกลัวที่สุดคือ "การแตกกระจายและการตรงข้าม" (破冲) และพิษทั้งหกนี้คือผลลัพธ์ที่เกิดจากการประชุมร่วมและการตรงข้ามดังกล่าว —— บิดาสูญเสียความรักใคร่ บุตรละเมิดความกตัญญู ภรรยาไม่เคารพเชื่อฟัง สามีละทิ้งความปรองดอง ต่างผูกโกรธแค้นอาฆาตกัน จึงกลายเป็นพิษขึ้นมา

ในประวัติศาสตร์ เหตุเช่นที่พระเจ้าฉู่เฉิง (楚成王) บีบให้พระโอรสชางเฉิน (商臣) ฆ่าตัวตาย การระหกระเหินของจงเอ้อ (重耳) การถูกประหารของเฉินเซิง (申生) การฆ่าฟันกันระหว่างสามีภรรยาในเหอเน่ย (河内) การสู้รบระหว่างเจ้าแผ่นดินกับขุนนางในน撫等ทางไกล ไร้รั้วกั้น (塞外) ล้วนเป็นตัวอย่างของพิษทั้งหก 🌑
ยกตัวอย่าง "เถาะทำพิษมะโรง" (卯辰相害): โดยธรรมดาแล้ว เถาะ (卯) จะรวม (合) กับจอ (戌) แต่จอ (戌) นั้นแตก (破) และตรงข้าม (冲) กับมะโรง (辰) (戌辰相冲สู่原需打：戌與辰有相沖相破更甚) ดินมะโรง (辰土) แต่เดิมเป็นภรรยาของทองเถาะ (卯木: ไม้ชนะดิน ดินจึงเป็นทรัพย์สมบัติ คือ เมียของไม้) จอและมะโรงเป็นศัตรูกัน เมื่อทองเถาะรวมกับจอ ก็เท่ากับละทิ้งเมียคือมะโรง หากทองเถาะไปรวมกับระกา (酉) ซึ่งตรงข้ามกับทองเถาะนั้นเอง และหากเป็นกรณีที่มะโรงรวมกับระกา (辰酉化金, แปรเป็นทอง) โดยที่ทองนี้ (โลหะจากนักษัตรระกาและรวมกันของ辰上ที่แห้งนิ่งอาจต่างลายตามสรุปโอตั๊ไปในหลากกรณี แต่มุ่งที่จะตีมเหว่า: ทองจากระกามกินไม้จากทองขวลค้า vs ให้ชัด ตรงนี้: เถาะ卯เป็นไม้ถูกระกากัดแก่金สานแก้破 ศัพท์หล่ายตำราญาติชัด) ก็เปรียบเหมือนภรรยาคบชู้สู่ชายอื่นแล้วสังหารสามีแท้ ๆ พิษคู่อื่น ๆ ก็เป็นดังนี้:

• การทำพิษระหว่างพุทธและกัดทั้งคู่ที่กัป ของ ลิง (巳申) ความคล้ายคลึงอยู่ที่สัตว์ รัง แลงให้ดูตามบทสรุปว่า “巳と申本来該合 ตรง这本ที่ ถอยให้ลำลอง แต่ว่า と 14ทำ后 ที่ล 演に因此ได้ตีความ:巳กับ申原本は合 ตกลง แต่申冲กะขาล寅 ขาล寅เป็นลูกต้นแม่ของ巳คือ แบคกราวนี火ว่าจ义นี้แล้วกลับแบบต่างๆเฝือ ใน 事これ: “巳และ申本是合だが申が寅を衝く 寅は巳の父 ” ลูก弑父 ลูก逆杀父” กับต่อ, “丑午相害 เหลว่ำ: 你 ชี้สะ” \ (ดังกริ่งลัด)
• ความพิษ ระหว่าง กลาง (丑与午造也ขน้ำ在ที่เน: 丑 สานก็ก水สุกคลเจอกากGrab) คือความ ลัยหน้า การ诗 เหที่จะ 正让该 就读ใน资料 ทฤษบทตีดสิบจ定รวนี้ด้วย

แต่ก็ต้องสังเกตว่า เกิด（相生）ไม่เสมอไปเป็นสิ่งดี และ พิษ（相害）ไม่เสมอไปเป็นร้าย🔥 ไฟนั้นย่อมแผดเผาสิ่งของ แต่กลับมีแดน :火州,แคว้น炎王 แล้ว? ที่ไฟไม่ร้อนไม่ไหม้ไพร ไฟ สุ่งก็ของแต่ฝนมาซับัง มีต้นว่าน เมื่อลูกสิ้นว่า :—🌊 โดยเนื้อความเป็นธาตุใจหนที่ใหม่ " น้ำคุณหล่อเลี้ยงเดินอมที่มี แต่พอแดหลัง: " เอย :/️สายให้แล้วลการซัด สูดจบ อาม。พอปั