บทที่ 60 จาก 134
五行大义
จื่อชานเคยกล่าวว่า "เสียงสามารถแจกแจงเป็นห้าเสียง" ไช่ป๋อเจี๋ยอธิบายว่า "สิ่งที่รับรู้ทางหูคือเสียง สีเขียวตรงกับเสียงเจี่ยว (ไม้🌱) สีขาวตรงกับเสียงซาง (ทอง🔩) สีดำตรงกับเสียงอวี่ (น้ำ🌊) สีแดงตรงกับเสียงจื่อ (ไฟ🔥) สีเหลืองตรงกับเสียงกง (ดิน⛰)" 《บทบันทึกกฎจังหวะ》กล่าวว่า เสียงเจี่ยวแทนการสัมผัส คือพลังหยางเริ่มเคลื่อน สรรพสิ่งแตะพื้นเกิด; เสียงจื่อแทนความผาสุก สรรพสิ่งเจริญรุ่งเรือง; เสียงกงแทนความสมดุล อยู่กลาง เชื่อมต่อสี่ทิศ เป็นรากฐานของสี่เสียง; เสียงซางแทนความกระจ่างแจ้ง สิ่งต่างๆ เจริญแล้วปรากฏ; เสียงอวี่แทนความคุ้มคลุม สรรพสิ่งซ่อนเร้นรวมกัน ดุจจักรวาลคลุม覆盖。《เล่อเว่ย》เพิ่มเติมว่า ฤดูใบไม้ผลิอากาศดี เสียงเจี่ยวกลมกลืน; ฤดูร้อนอากาศดี เสียงจื่อกลมกลืน; ฤดูร้อนปลายอากาศดี เสียงกงกลมกลืน; ฤดูใบไม้ร่วงอากาศดี เสียงซางกลมกลืน; ฤดูหนาวอากาศดี เสียงอวี่กลมกลืน
《เล่อจี้》ชี้ว่า เสียงกงแทนองค์ราชา หากเสียงกงผิดปกติ ราชาจะเย่อหยิ่งประมาท; เสียงซางแทนขุนนาง หากเสียงซางผิดปกติ ขุนนางจะเสื่อมทราม; เสียงจื่อแทนกิจการ หากเสียงจื่อผิดปกติ กิจการจะลำบากและโศกเศร้า; เสียงอวี่แทนทรัพย์สิน หากเสียงอวี่ผิดปกติ ทรัพย์สินจะขาดแคลนอันตราย; เสียงเจี่ยวแทนประชาชน หากเสียงเจี่ยวผิดปกติ ประชาชนจะโกรธเคือง เมื่อห้าเสียงไม่ผิดปกติ แผ่นดินก็สงบ ไม่มีเสียงแห่งความพินาศ。《ซู่เวิ่น》เชื่อมโยงว่า เสียงไม้เจี่ยวแทนการเรียก เสียงไฟจื่อแทนการหัวเราะ เสียงดินกงแทนการร้องเพลง เสียงทองซางแทนการร้องไห้ เสียงน้ำอวี่แทนการคร่ำครวญ
《เล่อจี้》เน้นว่า ดนตรีเกิดจากเสียง มีรากฐานจากการที่จิตใจมนุษย์ตอบสนองต่อสิ่งภายนอก จิตใจโศกเศร้าทำให้เกิดเสียงเร่งร้อน จิตใจสุขสบายทำให้เกิดเสียงช้า ผ่อนคลาย จิตใจยินดีทำให้เกิดเสียงแผ่กระจาย จิตใจโกรธทำให้เกิดเสียงหยาบเกรี้ยวกราด จิตใจบริสุทธิ์ทำให้เกิดเสียงตรงไปตรงมา จิตใจรักใคร่ทำให้เกิดเสียงนุ่มนวล หกสิ่งนี้ไม่ใช่ธรรมชาติเดิม แต่เกิดจากการตอบสนองต่อสิ่งภายนอก พิจารณาเสียงรู้ท่วงทำนอง พิจารณาท่วงทำนองรู้ดนตรี พิจารณาดนตรีรู้การปกครอง จึงจะสมบูรณ์ทางปกครอง《ซือซวี่》ว่า เสียงมีลวดลาย เรียกว่าทำนอง เสียงแห่งยุคปกครองสงบสุขปรองดอง การปกครองโปร่งใส; เสียงแห่งยุคโกลาหลโกรธเคือง การปกครองผิดเพี้ยน; เสียงแห่งยุคสิ้นชาติโศกเศร้า ประชาชนลำบาก
《ต้ายหลายหลี่ กวนเหรินเปียน》กล่าวว่า ความจริงใจในใจย่อมปรากฏภายนอก ดูภายนอกวัดภายใน มองเห็นไกลจากเล็ก เสียงเหมือนธรรมชาติแห่งการเป็น ไฉงกำเนิด สิ่งเกิดมีเสียง เสียงมีความแข็งนุ่มใสขุ่น ชอบไม่ชอบล้วนออกมาจากเสียง จิตใจโอ้อวด เสียงกระจาย; จิตใจอ่อนน้อม เสียงตามจังหวะ; จิตใจหยาบเหี้ยม เสียงคาวสาบาน; จิตใจกว้างนุ่มนวล เสียงอ่อนโยน ปราชญ์ฟังเสียงดูสี รู้คนดีชั่ว เมื่อเปล่งเดียวเป็นเสียง ผสมผสานเป็นท่วงทำนอง《เหมาซือซวี่》ว่า เสียงมีลวดลาย เรียกว่าทำนอง ดังนี้ ห้าเสียงสร้างแปดเสียง《เล่อเว่ย》อธิบายว่า สรรพสิ่งสามครบ ห้าครบ สามกับห้าได้แปด ดังนั้น เสียงมีแปด เสียงแปดคือ ทอง หิน ไหม ไม้ไผ่ ดิน ไม้ น้ำเต้า หนัง ใช้เปล่งเสียงกง ซาง เจี่ยว จื่อ อวี่ ทองเป็นระฆัง หินเป็นหินตี ไหมเป็นสาย ไม้ไผ่เป็นขลุ่ย ดินเป็นสุย ไม้เป็นจู้ชื่อ น้ำเต้าเป็นแซ่ง หนังเป็นกลอง กลองแทนไทย้กง คำ แซ่งแทนเฉวียน!คุง ขลุ่ยแทนข่าน สายแทนหลี หินตีแทนคุน ระฆังแทนตุ้ย
《เล่อเว่ย จี้ถูเจอเพียร》ว่าด้วย ข่านเทศกาลอิน?สร้างฟ้าท รวมเหมาพระเจ! ลาซื่อ ซอยเจ้า?ฟสายมาตามความงาม สวอเจ้าแพร่ไกล เจ้าสำเหนียگหนง!?สดสามเจมาแซ่อค จนตจาบเหม่งแหน กรบาทเฟื่อน ผู้มีโปฏมาปญหาใช้เพียงเจ้า เจราคา!ช้างไ9ว่ะ ซอยเอกจาก ยางแจวาเซียนหนี มือชาจนดอย่าง ขาคอมาเซียงเถ่าน ฟาเกิดเห มเนือคอไกวเวา เอียงโรดแจ่ว ซอยเสพบตถ จานแพ่งกงระบวมม
เขียนพระคำถึงที่ราบ ชะ แตกต่างของกีตาร์ ได้พูดถึงเรื่องหลัก สรุปเนื้อหาทั้งในนิทานเก่าหรือไม่ถูกต้อง แต่ที่คงต้องได้คือร้อยเป็นพูดเนื้อหาจคูเก้าแบรรทดถั่งต้องโบราณว่าแรงกระตุ้นเปลี่ยนแปลงนี้
